Іван Кухараў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Іван Міронавіч Кухараў
Иван Миронович Кухарев
14 лістапада 1911 — 5 верасьня 1951
Mahila Ivana Kuharava.Jpg
Магіла І. М. Кухарава на пружанскіх могілках
Месца нараджэньня Сьцяг Расеі в. Мар’еўка Самарскай губэрні, Расейская імпэрыя
Месца сьмерці Сьцяг СССР Ружанскі палігон, БССР
Прыналежнасьць СССР СССР
Род войскаў авіяцыя
Гады службы 1934—1951
Званьне падпалкоўнік
Узнагароды
Мэдаль Залатая Зорка
Ордэн Леніна
Ордэн Леніна
Ордэн Чырвонага Сьцягу
Ордэн Чырвонага Сьцягу
 Ордэн Аляксандра Неўскага
Ордэн Айчыннай вайны 1 ступені
Ордэн Чырвонай Зоркі

Іва́н Міро́навіч Ку́хараў (14 лістапада 1911 — 5 верасьня 1951) — падпалкоўнік авіяцыі, Герой Савецкага Саюзу (27 чэрвеня 1945).

Зьмест

Біяграфія [рэдагаваць]

Нарадзіўся 14 лістапада 1911 р. ў в. Мар’еўка Самарскай губэрні (цяпер у Пястраўскім раёне Самарскай вобласьці) ў сям’і вяскоўца. Расеец. Скончыў Іванаўскую саўгас-вучэльню, сяльгастэхнікум у Балтайскім раёне, навучаўся ў сяльгасінстытуце.

З 1934 у Чырвонай Арміі. У 1936 р. скончыў Севастопальскую ваенную авіяцыйную вучэльню(ru). Удзельнік паходу ў Заходнюю Беларусь у 1939 р., савецка-фінляндзкай вайны 1939-40 рр.

З чэрвеня 1941 ваяваў на Паўднёва-Заходнім, Сталінградзкім, Бранскім, 1-м і 2-м Прыбалтыйскім, 3-м Беларускім франтах. Камандаваў 624-м штурмавым авіяцыйным палком (308-я штурмавая авіяцыйная дывізія, 2-я паветраная армія, 1-ы Ўкраінскі фронт). У 1944 авіяполк пад камандаваньнем маёра Кухарава прымаў удзел у Беларускай апэрацыі, Віцебска-Аршанскай апэрацыі. За ўдзел у баях за Маладэчна полк пад ягоным камандаваньнем атрымаў ганаровае найменьне «Маладэчанскі».

Агулам за гады вайны І. Кухараў зьдзейсьніў 163 баявыя вылеты, удзельнічаў у 16 паветраных баёх, зьбіў 2 самалёты асабіста і 3 ў складзе групы.

Сябра КПСС з 1937 р.

З 1949 жыў і працаваў у Пружанах па вул. Піянэрскай, 12.

5 верасьня 1951 р. а 23:17 памочнік старэйшага штурмана 311-й штурмавой авіяцыйнай дывізіі Іван Кухараў на палігоне Ружаны падчас начных палётаў, пры выкананьні бомбакіданьня з пікіраваньня, вывеў самалёт з піке на нізкай вышыні. Самалёт ударыўся аб зямлю, экіпаж у складзе Івана Кухарава[1] і Аляксандра Цемнікава[2] загінуў.

Пахаваны ў Пружанах 8 верасьня 1951 р.

Узнагароды [рэдагаваць]

Званьне Героя Савецкага Саюзу нададзена 27 чэрвеня 1945 р.

Узнагароджаны 2 ордэнамі Леніна, 2 ордэнамі Чырвонага Сьцягу, ордэнам Аляксандра Неўскага, Айчыннай вайны 1 ступені, Чырвонай Зоркі, мэдалямі.

Сям’я [рэдагаваць]

Жонка — Зінаіда Кузьмінічна Кухарава (1918 г. н.). Сыны Ўладзімер (1939) і Вадзім (1947)[3].

Памяць [рэдагаваць]

Адна з вуліцаў Пружанаў носіць імя Івана Кухарава.

Крыніцы і заўвагі [рэдагаваць]

  1. ^ Даведка №50/509 ад 18.06.2004 Аддзелу ЗАГС Пружанскага райвыканкаму на падставе запісу акту па сьмерці №64 за 26 верасьня 1951
  2. ^ Даведка №50/511 ад 18.06.2004 Аддзелу ЗАГС Пружанскага райвыканкаму на падставе запісу акту па сьмерці №65 за 26 верасьня 1951
  3. ^ Донесение о смерти офицера от 11 сентября 1951 года г. Пружаны в/ч 45189. Копия Начальнику отдела кадров 26 воздушной Армии г. Минск, войсковая часть 18318. Временно исполняющий должность командира 311 ШАД подполковник Афонченко.

Літаратура [рэдагаваць]

  • Іван Міронавіч Кухараў // Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Пружан. р-на / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.; Маст. А. М. Хількевіч. — Мн.: БелЭн, 1992. ISBN 5-85700-094-7. — С. 211.
  • Герои Советского Союза. — Москва: 1987. — С. 831.
  • Ганна Хадаровіч. Пра што гаворыць сціплы абеліск? // «Раённыя будні». — 17 ліпеня 2004. — № 84-85 (8400/8401).
Атрымана з «http://be-x-old.wikipedia.org/w/index.php?title=Іван_Кухараў&oldid=1564017»