Імбрык

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Імбрык на пліту

І́мбрык, імбры́чак, ча́йнік, гарба́тнік — невялічкая кухонная прылада для гатаваньня вады ў мэтах прыгатаваньня гарбаты ці іншых гарачых напояў. Імбрыкі могуць быць электрычныя альбо прыстасаваныя да выкарыстаньня на пліце.

Імбрык мае носік і (звычайна) накрыўку, але бываюць імбрыкі без накрывак, куды вада заліваецца праз носік. У некаторых імбрыках да носіка прыладжаны сьвісток, які сыгналізуе, калі вада кіпіць.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Імбрыкі прыйшлі да нас разам з гарбатай. Зьявіліся яны ў Эўропе напачатку XVI стагодзьдзя, прыйшоўшы з Кітаю. Новая пакаленьне імбрыкаў — электрычных — зьявілася ў Японіі ў 1992 годзе. Масавы выраб электраімбрыкаў на кантактнай падстаўцы распачаўся ў Ізраілі ў 1994 годзе.

Тыпы імбрыкаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Імбрык для плітаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ён прадстаўляе сабой звычайную мэталёвую ёмістасьць (з носікам, клямкай ды накрыўкай). Вада гатуецца за кошт цяпла ад газавае ці электрычнае пліты. Сьвісток на канцы носіка імбрыка падае сыгнал прыгатаваньня вады дзякуючы струмені пары.

Электрычны імбрык

Паходны імбрык[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Такі імбрык яшчэ называюць вогнішчавым (выкарыстоўваецца на вогнішчы) — галоўныя адрозьненьні заключаюцца ў асаблівасьцях яго прыстасаваньня — ў паходных умовах на адкрытым агні.

Электрычны імбрык[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Такі імбрык працуе па прынцыпе награваньня ўнутранай крыніцы цеплавой энэргіі (сьпіраль або дыск), які працуе ад электрычнасьці. Гэтыя імбрыкі забясьпечваюцца прыладамі аўтаматычнага адлучэньня пры кіпеньні. Асноўны матэрыял для вытворчасьці — плястык, радзей — мэталы ці кераміка.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Імбрыксховішча мультымэдыйных матэрыялаў