Імпэратары Сьвятой Рымскай імпэрыі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Сьвяты Рымскі Імпэратар (па-нямецку: Römischer Kaiser ці Römisch-Deutscher Kaiser, лаціна: Romanorum Imperator), быў выбарным манархам, які гаспадарыў, часта намінальна, над дробнымі дзяржаўнымі ўтварэньнямі на абшарах Цэнтральнай Эўропы з 962 да 1806 году.

Герб Максыміліяна II з 1564 да 1576 гг. Імпэратары выкарыстоўвалі выяву двухгаловага арла ў якасьці сымбаля сваёй улады

Першым імпэратарам стаў Отта Вялікі, кароль Саксоніі, які быў каранаваны Рымскім імпэратарам Папам Янам XII 2 лютага 962 года. У далейшым тытул быў зьменены на Нямецка-Рымскі імпэратар. Імпэратары былі каранаваныя Папам Рымскім па сваім абраньні Імпэрскімі Электарамі таксама вядомымі як Курфюрсты. З 16 стагодзьдзя, аднак, традыцыя была перарваная. Апошняя папская каранацыя ў Рыме адбылася ў 1530 годзе пры ўзьвядзеньні на пасад Карла V. З адрачэньнем Франца II ў 1806 годзе пад час Напалеонаўскіх войнаў Імпэрыя спыніла сваё існаваньне, а зь ёй і тытул Імпэратара.

Зьмест

Аттонская (Саксонская) дынастыя [рэдагаваць]

Сальская (Франкская) дынастыя [рэдагаваць]

Дынастыя Супленбургераў [рэдагаваць]

  • Лётар II (1133—1137), (нумараваны як спадкаемца Лётара II, які быў каралём Лятарынгіі ў 855—869 гг., але ня меў тытула імпэратара)

Дынастыя Штаўфэнаў (Гогэнштаўфэнаў) [рэдагаваць]

Дынастыя Вэльфаў [рэдагаваць]

Дынастыя Штаўфэнаў (Гогэнштаўфэнаў) [рэдагаваць]

Дынастыя Люксэмбургаў [рэдагаваць]

Дынастыя Віттэльсбахаў [рэдагаваць]

Дынастыя Люксэмбургаў [рэдагаваць]

Дынастыя Габзбургаў [рэдагаваць]

Дынастыя Віттэльсбахаў [рэдагаваць]

Дынастыя Габзбургаў-Лятарынгскіх [рэдагаваць]

Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]

Commons-logo.svg  Імпэратары Сьвятой Рымскай імпэрыісховішча мультымэдыйных матэрыялаў