Імпэратары Сьвяшчэннай Рымскай Імпэрыі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук

Сьвяшчэнны Рымскі Імпэратар, таксама тытул перакладаецца на беларускую як Сьвяты Рымскі Імпэратар (па-нямецку: Römischer Kaiser ці Römisch-Deutscher Kaiser, лаціна: Romanorum Imperator), быў выбарным манархам, які гаспадарыў, часта намінальна, над дробнымі дзяржаўнымі ўтварэньнямі на абшарах Цэнтральнай Эўропы з 962 да 1806 году.

Герб Максыміліяна II з 1564 да 1576 гг. Імпэратары выкарыстоўвалі выяву двухгаловага арла ў якасьці сымбаля сваёй улады

Першым імпэратарам стаў Отта Вялікі, кароль Саксоніі, які быў каранаваны Рымскім імпэратарам Папам Янам XII 2 лютага 962 года. У далейшым тытул быў зьменены на Нямецка-Рымскі імпэратар. Імпэратары былі каранаваныя Папам Рымскім па сваім абраньні Імпэрскімі Электарамі таксама вядомымі як Курфюрсты. З 16 стагодзьдзя, аднак, традыцыя была перарваная. Апошняя папская каранацыя ў Рыме адбылася ў 1530 годзе пры ўзьвядзеньні на пасад Карла V. З адрачэньнем Франца II ў 1806 годзе пад час Напалеонаўскіх войнаў Імпэрыя спыніла сваё існаваньне, а зь ёй і тытул Імпэратара.

Зьмест

[рэдагаваць] Аттонская (Саксонская) дынастыя

[рэдагаваць] Сальская (Франкская) дынастыя

[рэдагаваць] Дынастыя Супленбургераў

  • Лётар II ( 1133 - 1137 ), (нумараваны як спадкаемца Лётара II, які быў каралём Лятарынгіі ў 855 - 869 гг., але ня меў тытула імпэратара)

[рэдагаваць] Дынастыя Штаўфэнаў (Гогэнштаўфэнаў)

[рэдагаваць] Дынастыя Вэльфаў

[рэдагаваць] Дынастыя Штаўфэнаў (Гогэнштаўфэнаў)

[рэдагаваць] Дынастыя Люксэмбургаў

[рэдагаваць] Дынастыя Віттэльсбахаў

[рэдагаваць] Дынастыя Люксэмбургаў

[рэдагаваць] Дынастыя Габзбургаў

[рэдагаваць] Дынастыя Віттэльсбахаў

[рэдагаваць] Дынастыя Габзбургаў-Лятарынгскіх

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

 Імпэратары Сьвяшчэннай Рымскай Імпэрыісховішча мультымэдыйных матэрыялаў

Асабістыя прылады