Інфлянцкае ваяводзтва

Адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка
Інфлянцкае ваяводзтва

Герб
Агульныя зьвесткі
Краіна	Кандамініюм^[1] Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага
Адміністрацыйны цэнтар	Дынабург
Ваяводы	Ваяводы інфлянцкія
Кашталяны	Кашталяны інфлянцкія
Плошча	12 тыс. км²
Час існаваньня	1677—1772

Інфлянцкае ваяводзтва (лац. Ducatus Livoniae; польск. Województwo inflanckie) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Рэчы Паспалітай, супольнае ўладаньне^[2] (кандамініюм) Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага. Знаходзілася на тэрыторыі Латгаліі^[3]. Сталіца — места Дынабург.

[рэдагаваць] Гісторыя

Утварылася ў 1677 на аснове чатырох інфлянцкіх трактаў (старостваў) — Дынабурскага, Рэжыцкага, Люцынскага і Марыенгаўзэнскага. Ня мела падзелу на паветы.

У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай (1772) апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, тэрыторыю ваяводзтва ўлучылі ў Пскоўскую губэрню як Дзьвінскую правінцыю.

[рэдагаваць] Ураднікі

Асноўныя артыкулы: біскупы інфлянцкія, ваяводы інфлянцкія і кашталяны інфлянцкія

У Сэнаце Рэчы Паспалітай Інфлянцкае ваяводзтва мела двух сьвецкіх прадстаўнікоў — ваяводу і кашталяна, а таксама духоўнага — біскупа.

[рэдагаваць] Крыніцы

^ Уладзіслаў Вяроўкін-Шэлюта. Інфлянты // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 669.
^ Вячаслаў Насевіч. Тэрыторыя, адміністрацыйны падзел // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 34—39.
^ Інфлянцкае ваяводства // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 669.

[рэдагаваць] Літаратура

Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 684 с.: іл. ISBN 985-11-0314-4.

[0] Уладзіслаў Вяроўкін-Шэлюта. Інфлянты // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 669.

[1] Вячаслаў Насевіч. Тэрыторыя, адміністрацыйны падзел // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 34—39.

[2] Інфлянцкае ваяводства // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 669.

[lublin-3] Згодна з умовамі Люблінскай уніі (1569) апынуліся ў складзе Каралеўства Польскага

[4] Фактычна роўная ваяводзтву

[5] Супольнае падпарадкаваньне Вялікаму Княству Літоўскаму і Каралеўству Польскаму

[1]

[2]

[3]

[v 1]

[v 2]

[v 3]

п • а • р Ваяводзтвы Вялікага Княства Літоўскага

Літва	Віленскае (1413) · Троцкае (1413) · Полацкае (1504) · Наваградзкае (1507) · Смаленскае (1508) · Віцебскае (1511) · Падляскае^{[v 1]} (1513) · Амсьціслаўскае (1566) · Берасьцейскае (1566) · Менскае (1566) · Браслаўскае (1793) · Гарадзенскае (1793) · Мерацкае (1793)

Русь (Украіна)^{[v 1]}	Кіеўскае (1471) · Брацлаўскае (1566) · Валынскае (1566)

Жамойць	Жамойцкая зямля^{[v 2]} · Жамойцкае (1793)

Інфлянты^{[v 3]}	Вэндэнскае (1598) · Дорпацкае (1598) · Парнаўскае (1598) · Інфлянцкае (1667)

^ ^a ^b Згодна з умовамі Люблінскай уніі (1569) апынуліся ў складзе Каралеўства Польскага ^ Фактычна роўная ваяводзтву ^ Супольнае падпарадкаваньне Вялікаму Княству Літоўскаму і Каралеўству Польскаму

Інфлянцкае ваяводзтва

Зьмест

[рэдагаваць] Гісторыя

[рэдагаваць] Ураднікі

[рэдагаваць] Крыніцы

[рэдагаваць] Літаратура

Асабістыя прылады

Прасторы назваў

Варыянты

Прагляды

Дзеяньні

Пошук

Навігацыя

Удзел

Інструмэнты

На іншых мовах