Абд аль-Кадзір

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Абд аль-Кадзір
Абд аль-Кадзір

Абд аль-Кадзір (6 верасьня 180826 траўня 1883, Дамаск) — арабскі эмір, нацыянальны герой Альжыру; вядомы як военачальнік, палітычны дзяяч, навуковец, аратар і паэт.

Паходзіў са старажытнага і знатнага марабуцкага (сьвятарскага) роду ў Аране. У 1832 плямёнамі заходняга Альжыру выбраны эмірам і стварыў незалежную дзяржаву. На працягу 15 гадоў даволі пасьпяхова змагаўся з францускімі інтэрвэнтамі, але ўрэшце пацярпеў паражэньне, адпраўлены ў Францыю. Жыў пад хатнім арыштам зь сям’ёй, вызвалены Напалеонам ІІІ. У 1852 пераехаў у Бурсу, потым у Дамаск. Падарожнічаў, наведаў Сусьветную выстаўку ў Парыжы ў 1867, прысутнічаў на адкрыцьці Суэцкага канала ў 1869, двойчы зьдзейсьніў хадж.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Абд аль-Кадзірсховішча мультымэдыйных матэрыялаў