Аблога Ля-Рашэлі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Аблога Ля-Рашэлі
Siege of La Rochelle 1881 Henri Motte 1846 1922.jpg
Кардынал Рышэльё на аблозе Ля-Рашэлі. Анры Матэ, 1881
Дата: верасень 1627 — кастрычнік 1628
Месца: Ля-Рашэль
Вынік: перамога каралеўскага боку
Супернікі
Pavillon royal de la France.png Францыя Blason de La Rochelle.png Ля-Рашэль
Croix huguenote.svg Гугеноцкія сілы
Каралеўства Ангельшчына Ангельшчына
Камандуючыя
Pavillon royal de la France.png Людовік XIII
Pavillon royal de la France.png Кардынал Рышэльё
Pavillon royal de la France.png Туара (Губэрнатар Іль дэ Рэ)
Pavillon royal de la France.png Басамп’ер
Blason de La Rochelle.png Жан Гітон
Croix huguenote.svg Бэнжамін дэ Раан
Сьцяг краіны або тэрыторыі Герцаг Бэкінггэм
Колькасьць
Войскі аблогі: 22 000
Туара: 1200
Ля-Рашэль: 27 000 цывільных і жаўнераў
Бэкінггэм: 80 караблёў, 7000 жаўнераў
Страты
Войскі аблогі: ?
Туара: 500 забітых
Ля-Рашэль: 22 000 забітых
Бэкінггэм: 5000 забітых

Аблога Ля-Рашэлі (па-француску: Le Siège de La Rochelle або франц. Le Grand Siège de La Rochelle) — значная ваенная й гістарычная падзея часоў валадараньня Людовіка XIII, што зьявілася вынікам вайны паміж каралеўскімі войскамі й гугенотамі Ля-Рашэлі ў 16271628 гадох. Аблога таксама зьяўляецца эпізодам ангельска-францускай вайны 1627—1629 гадоў. Яна скончылася абсалютнай перамогай караля Людовіка XIII і войскаў каталікоў.

Перадумовы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нанцкі эдыкт Генрыха IV прадаставіў францускім гугенотам шырокія правы. Горад Ля-Рашэль стаў літаральна крэпасьцю гугенотаў, якая карысталася да таго ж поўным самакіраваньнем. У гэты пэрыяд Ля-Рашэль была другім па велічыні местам Францыі з больш чым 30 000 жыхароў.

Забойства Генрыха IV ў 1610 і ўзыход на сталец Людовіка XIII пры рэгенцтве Марыі Мэдычы адзначылі вяртаньне да пракаталіцкае палітыкі і аслабленьне пазыцыяў пратэстантаў. Пасьля паўстаньня гугенотаў пад правадырствам Анры дэ Раана ў 1625 годзе Людовік XIII, пераемнік Генрыха IV, абвесьціў гугенотам вайну. Першы міністар Людовіка кардынал Рышэльё абвесьціў здушэньне паўстаньня пратэстантаў галоўным прыярытэтам каралеўства.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]