Адэльск

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Адэльск
BIA Odelsk COA.png
Герб Адэльску
Першыя згадкі: XV ст.
Вобласьць: Гарадзенская
Раён: Гарадзенскі
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 15(2)
Паштовы індэкс: 231713
Геаграфічныя каардынаты: 53°24′20″ пн. ш. 23°45′45″ у. д. / 53.40556° пн. ш. 23.7625° у. д. / 53.40556; 23.7625Каардынаты: 53°24′20″ пн. ш. 23°45′45″ у. д. / 53.40556° пн. ш. 23.7625° у. д. / 53.40556; 23.7625
Адэльск на мапе Беларусі
Адэльск
Адэльск
Адэльск
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Адэльск — вёска ў Беларусі, на рацэ Одла. Цэнтар сельсавету Гарадзенскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва 761 чал. (1990). Знаходзіцца за 34 км на поўдзень ад Горадні, за 9 км ад аўтамабільнай дарогі Горадня — Ваўкавыск.

Адэльск — даўняе мястэчка гістарычнай Гарадзеншчыны.

Зьмест

[рэдагаваць] Назва

Тапонім «Адэльск» мае балцкае паходжаньне і ўтварыўся ад назвы ракі Одлы (Адлянкі), прытоку Сьвіслачы.

[рэдагаваць] Гісторыя

Упершыню Адэльск згадваецца за часамі вялікага князя Казімера (14401492) як мястэчка на гандлёвым шляху з Горадні ў Берасьце, што праходзіў праз Крынкі, Нараў ды Орлю. У 1490 годзе тут збудавалі першы драўляны касьцёл. Згодна з Статутам Вялікага Княства Літоўскага (1529) зь мястэчка зьбіралі 15 коп грошай (900 літоўскіх грошаў) на гібэрну (вайсковыя патрэбы).

У 1546 годзе каралева Бона надала Адэльску прывілеі на кірмашы і частковае вызваленьне ад падаткаў. Гэтыя прывілеі пашырылі каралі і вялікія князі Стэфан Баторы, Уладзіслаў Ваза. У 1588 годзе кароль і вялікі князь Жыгімонт Ваза далучыў мястэчка да каралеўскіх маёнткаў. Ён жа надаў прывілей, згодна зь якім у 1660 годзе тут збудавалі касьцёл Прачыстай Маці Боскай. У ХVІІІ ст. узьвялі драўляную сынагогу, а ў ХІХ ст. — драўляную малітоўную школу (не захаваліся). Пад 1690 годзе Адэльск згадваецца мястэчка ў Гарадзенскім павеце Троцкагаваяводзтва, якое належала да Гарадзенскай эканоміі і атрымала прывілей ад караля і вялікага князя Яна Сабескага.

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Адэльск апынуўся ў Прусіі. Станам на 1800 год тут налічвалася 172 будынкі (усе драўляныя). З 1807 году — у Расейскай імпэрыі, дзе ў 1808 годзе атрымаў статус заштатнага места Сакольскага павету Гарадзенскай губэрні. У першай палове XIX ст. у Адэльску праводзілася 6 кірмашоў на год. Жыхары места бралі актыўны ўдзел у нацыянальна-вызвольным паўстаньні (18631864). Станам на 1865 тут быў 201 будынак (усе драўляныя), касьцёл, 2 габрэйскія малітоўныя дамы, 6 корчмаў. 27 лютага 1875 году места атрымала герб: «у залатым полі дзьве скрыжавныя касы, па краях тарка — два каласы чырвонага колеру»[1].

Згодна з Рыскай мірнай дамовай (1921) Адэльск апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Сакольскім павеце Беластоцкага ваяводзтва. 13 чэрвеня 1934 году паселішча страціла мескія правы.

У 1939 годзе Адэльск увайшоў у БССР, у Гарадзенскі раён. Станам на 1990 у вёсцы было 227 двароў.

[рэдагаваць] Насельніцтва

  • XVIII стагодзьдзе: 1800 — каля 500 чал.
  • XIX стагодзьдзе: 1828 — 1816 чал., зь іх 1578 каталікоў, 16 пратэстантаў, 10 праваслаўных і 212 юдэяў; 1865 — 1327 чал., зь іх паводле веры: 841 каталік і 482 юдэі, паводле стану: 1248 мяшчанаў і цэхавых; 1878 — 1346 чал. (657 муж. і 689 жан.), зь іх 1242 каталікі, 6 праваслаўных, 96 юдэяў[2]; 1886 — 1346 чал., зь іх 1242 каталікоў, 6 праваслаўных, 98 юдэяў; 1897 — 1462 чал.
  • XX стагодзьдзе: 1916 — 1742 чал., пераважна беларусы-каталікі[3]; 1921 — 1333 чал.; 1969 — 891 чал.; 1990 — 761 чал.[4]

[рэдагаваць] Інфрастуктура

У Адэльску працуюць сярэдняя школа, фэльчарска-акушэрскі пункт, бібліятэка, клюб.

[рэдагаваць] Турыстычная інфармацыя

[рэдагаваць] Выдатныя мясьціны

  • Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьв. Панны Марыі (XVII ст.)
  • Могілкі старыя каталіцкія

У касьцёле захаваліся прыклады разьбы па дрэве ХVІІ ст.

[рэдагаваць] Страчаная спадчына

  • Сынагога (XVIII ст.)

[рэдагаваць] Вядомыя ўраджэнцы

[рэдагаваць] Крыніцы

  1. ^ Адэльск // Цітоў А. Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). — Мн.: Полымя, 1998.— 287 с. ISBN 985-07-0131-5.
  2. ^ Odelsk // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom VII: Netrebka — Perepiat. — Warszawa, 1886. 376
  3. ^ Валеры Шаблюк. Адэльск // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. С. 65.
  4. ^ Валеры Шаблюк. Адэльск // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. С. 64.

[рэдагаваць] Літаратура

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

Commons-logo.svg  Адэльсксховішча мультымэдыйных матэрыялаў

Асабістыя прылады
Прасторы назваў

Варыянты
Дзеяньні
Навігацыя
Удзел
Інструмэнты
На іншых мовах