Алергія

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Праявы алергіі на скуры

Алергія (стар.-грэц. ἄλλος + ἔργον — іншы + узьдзеяньне) — звышадчувальнасьць імуннай сыстэмы арганізма пры паўторных узьдзеяньнях алергена на раней сэнсыбілізаваны гэтым алергенам арганізм. Сымптомы: рэзь у вачах, ацёкі, насмарк, крапіўніца, чханьне і кашаль. Вызначаецца пры дапамозе біяхімічнага аналізу крыві і скурнай пробы, калі вылучаюць адмысловыя антыцелы імунаглябулінаў Е. Адрозьніваюць наступныя віды алергіі: грыбковую, побытавую, пылковую і эпідэрмальную[1].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1906 годзе аўстрыйскі пэдыятар Клемэнс Пірке ўвёў панятак для абазначэньня ў пацыентаў сымптомаў ад рэчываў з навакольнага асяродзьдзя (пыл, пылок расьлінаў і шэраг відаў ежы). Філіп Джэл (1914-2001) і Робін Кумбс (1921-2006) вылучылі 4 віды рэакцыяў звышадчувальнасьці праз імунаглябулін Е.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сьвятлана Барысенка, Вольга Шаўко. Алергічную рэакцыю трэба спыніць (часткі: 1, 2, 3, 4) // Зьвязда : газэта. — 4-7 траўня 2010. — ISSN 1990-763x.
  • Сьвятлана Барысенка, Вольга Шаўко. Хварэе страўнік — рэагуе скура (часткі: 2 і 3) // Зьвязда : газэта. — 7-8 красавіка 2011. — ISSN 1990-763x.