Алесь Адамовіч
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Але́сь Адамо́віч (Аляксандар Міхайлавіч; 3 верасьня 1927, вёска Канюхі, Капыльскі раён Менскай вобласьці, БССР — 26 студзеня 1994) — беларускі пісьменьнік, крытык, літаратуразнавец, грамадзкі дзяяч. Чалец-карэспандэнт Акадэміі навук БССР (1980), доктар філялягічных навук, прафэсар.
Зьмест |
[рэдагаваць] Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Канюхі Капыльскага раёну Менскай вобласьці.
З 1954 году працаваў у Інстытуце літаратуры Акадэміі навук БССР, з 1987 году — дырэктар НДІ кінамастацтва (Масква).
Ляўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР імя Я. Коласа (1976).
Памёр у 1994 годзе.
[рэдагаваць] Творы
[рэдагаваць] Мастацкая проза
- «Партизаны» (частка 1 — «Война под крышами», 1960; частка 2 — «Сыновья уходят в бой», 1963)
- «Хатынская аповесьць» (1972)
- «Каратели: Радость ножа, или Жизнеописание гипербореев» (1981)
- «Блокадная книга» (1977—81; сумесна з Даніілам Граніным)
- «Последняя пастораль» (1986)
[рэдагаваць] Сцэнарыст
- «Война под крышами» (1967)
- «Сыновья уходят в бой» (1969)
- «Я из огненной деревни», дакумэнтальны фільм (1975, сумесна зь Янкам Брылём, Віктарам Дашуком, Уладзімерам Калесьнікам)
- «Ідзі і глядзі» (Иди и смотри) (1985, сумесна з Элемам Клімавым)
- «Франц + Паліна» (2006)
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
| Фільмы па творах Алеся Адамовіча | |
|---|---|
|
Вайна пад дахамі (1967) • Сынаўя сыходзяць у бой (1969) • Я з вогненнай вёскі (1975) • Ідзі і глядзі (1985) • Франц + Паліна (2006) •
|
|
 |
Гэта — накід артыкула пра пісьменьніка альбо пісьменьніцу. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
