Аляксандар Абдулаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Аляксандар Абдулаў
Александр Абдулов
Імя пры нараджэньні Аляксандар Гаўрылавіч Абдулаў
Дата нараджэньня 29 траўня 1953
Месца нараджэньня Сьцяг СССР Табольск, СССР
Дата сьмерці 3 студзеня 2008
Месца сьмерці Сьцяг Расеі Масква, Расея
Грамадзянства Сьцяг Расеі Расея
Прафэсія актор
рэжысэр
Кар’ера 19732007
IMDb ID 0008311

Алякса́ндар Гаўры́лавіч Абду́лаў (29 траўня 1953, Табольск, СССР3 студзеня 2008, Масква, Расея) — савецкі і расейскі актор тэатра і кіно, заслужаны артыст РСФСР (1986), народны артыст Расеі (1991).

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў горадзе Табольску Цюменскай вобласьці РСФСР у тэатральнай сям’і. Бацька яго быў рэжысэрам тэатра ў Фэргане, а маці працавала ў тэатры грымёрам. Хоць на тэатральную сцэну Абдулаў упершыню выйшаў яшчэ ў пяцігадовым узросьце, да акторскай кар’еры ён не імкнуўся — у школе займаўся спортам, захапляўся музыкай. Па патрабаваньні бацькі ён спрабаваў паступаць пасьля школы ў тэатральную вучэльню імя Шчэпкіна, але няўдала, таму, вярнуўшыся з Масквы, пасьпяхова здаў экзамэны на факультэт фізкультуры мясцовага пэдінстытута. Тым ня менш, праз год Аляксандар Абдулаў ізноў едзе ў Маскву і паступае ў РАТМ (па-расейску: ГИТИС), на курс І. М. Раеўскага.

У кіно актор дэбютаваў у 1974 годзе, яшчэ студэнтам ён згуляў маленькую ролю дэсантніка Казлова ў фільме Міхаіла Пташука «Пра Віцю, пра Машу і марскую пяхоту». У 1975 годзе гульню Абдулава ў дыплёмным спэктаклі адзначыў галоўны рэжысэр Маскоўскага тэатра імя Ленінскага камсамола («Ленкам») Марк Захараў і запрасіў маладога актора ў трупу.

З тых часоў імя Аляксандра Абдулава непарыўна зьвязанае з тэатрам Захарава. У ліку самых вядомых тэатральных працаў Абдулава — роля ў знакамітым «ленкамаўскім» спэктаклі «Юнона і Ану». За ролю ў спэктаклі «Варвар і ерэтык» ён ганараваўся «Крыштальнай Турандот» і прэміі фонду Станіслаўскага.

У сярэдзіне 70-х разьвіцьцё атрымала кінакар’ера маладога актора. Аднак шырокая вядомасьць прыйшла да Аляксандра Абдулава толькі пасьля ролі Мядзьведзя ў тэлевізійным фільме «Звычайны цуд» (1978), пастаўленым Маркам Захаравым па аднайменнай п’есе Яўгена Шварца. Новым посьпехам стала мэлядрама Паўла Арсёнава па п’есе А. Валодзіна «З каханымі не раставайцеся» (1979), у якой Абдулаў гуляў галоўную мужчынскую ролю — Міця, а галоўную жаночую ролю выканала яго тагачасная жонка — Ірына Алфёрава. Незвычайны дар дазваляў Аляксандру Абдулаву з роўным посьпехам выконваць рознаплянавыя ролі, здымаючыся ў карцінах розных жанраў і ў розных рэжысэраў.

У ліку самых яго вядомых акторскіх працаў — Мікіта ў «Карнавале» Тацьцяны Ліознавай, забойца Рабэр з эксцэнтрычнага дэтэктыва Алы Сурыкавай «Шукайце жанчыну», лірычны герой Ян з «Чарадзеяў». Артыст шырокага творчага дыяпазону, Аляксандар Абдулаў здымаўся ў камэдыях («Самая абаяльная і прывабная», «За выдатных дам!», «Формула каханьня»), у драмах («Захоўвай мяне, мой талісман!» і «Лэдзі Макбет Мцэнскага павета» Рамана Балаяна, «Над цёмнай вадой» Зьмітра Мэсхіева), у крымінальна-прыгодніцкіх («Таямніцы мадам Вонг») і дэтэктыўных карцінах («Дзесяць нэгрыцятаў» Станіслава Гаварухіна), у гісторыка-касьцюмных стужках («Гардэмарыны, наперад!» Сьвятланы Дружынінай).

Адмыслова варта вылучыць працы Аляксандра Абдулава ў фільмах Марка Захарава, якія адразу палюбіліся гледачу, і ў карцінах Сяргея Салаўёва, сталых прыкметнай падзеяй кіно мяжы 80-90-х гадоў. У 1991 годзе пачалося супрацоўніцтва Абдулава з рэжысэрам Віктарам Сяргеевым, і іх першы фільм, круцельскі дэтэктыў «Геній», апынуўся адной з самых цікавых карцін тых гадоў і ўвайшоў у лік лідэраў відэапраката айчынных фільмаў; не мінула незаўважанай і крымінальная мэлядрама «Дзіўныя мужчыны Сямёнавай Кацярыны», дзе разам з Аляксандрам Абдулавым зьняліся Натальля Фісон і Андрэй Сокалаў. Але іншы фільм Віктара Сергеева «Шызафрэнія», для якога Абдулаў сам напісаў сцэнар, а кансультантам быў Аляксандар Каржакоў, які выйшаў на экраны ў 1997 годзе, ня стаў адкрыцьцём, як гэта было з «Геніем»…

Даволі часта ўдзельнічаў у журы Вышэйшай лігі КВЗ.

У верасьні 2007 году Аляксандру Абдулаву быў пастаўлены дыягназ — «чацьвёртая стадыя рака лёгкіх»[1].

3 студзеня 2008 году ў 7:20 па маскоўскім часе Аляксандар Абдулаў сканаў у Цэнтры сардэчна-судзінкавай хірургіі імя Бакулева[2].

5 студзеня ў 11:00 у памяшканьні тэатра «Ленкам» прайшла грамадзянская паніхіда і разьвітаньне з Аляксандрам Абдулавым. На разьвітаньне зь ім прыйшлі вядомыя палітыкі, эстрадныя артысты, выбітныя мастацкія дзеячы. У гэты жа дзень, у 14:00 Абдулаў быў пахаваны на Ваганькаўскіх могілках у Маскве.

Аляксандар Абдулаў быў жанаты тройчы. Першая жонка — акторка Ірына Алфёрава (Абдулаў удачарыў яе дачку Ксенію ад першага шлюбу), другая жонка — Галіна, тэатральны мэнэджэр. Трэцяя яго жонка Юлія Міласлаўская маладзей мужа на 23 гады; пры канцы сакавіка 2007 году ў іх нарадзілася дачка Яўгенія.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]