Аляксандар Аксёнаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Аляксандар Нічыпаравіч Аксёнаў
Міністар унутраных справаў БССР
1960 — 1965
Старшыня Савету Міністраў БССР
1978 — 1983
Папярэднік: Ціхан Кісялёў
Наступнік: Уладзімер Бровікаў
Амбасадар СССР у Польшчы
1983 — 1985
Папярэднік: Барыс Арыстаў
Наступнік: Уладзімер Бровікаў
старшыня Дзяржаўнага камітэту СССР па тэлебачаньні і радыёвяшчаньні
1985 — 1989
Асабістыя зьвесткі:
Нарадзіўся: 9 кастрычніка 1924
Сьцяг РСФСР Кунтараўка, Веткаўскі раён
Памёр: 8 верасьня 2009 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Менск, Беларусь
Партыя: КПБ, КПСС
Адукацыя: Вышэйшая партыйная школа пры ЦК КПСС
Узнагароды: 3 ордэны Леніна, ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі, два ордэны Працоўнага Чырвонага Сьцяга, ордэнам Славы III ступені і ордэнам Айчыннай вайны I ступені, мэдалі і Ганаровая грамата Вярхоўнага Савету БССР і Савету Міністраў Беларусі

Аляксандар Нічыпаравіч Аксёнаў (9 кастрычніка 1924, в. Кунтараўка, Веткаўскі раён8 верасьня 2009, Менск) — беларускі й савецкі дзяржаўны й палітычны дзяяч.

Біяграфія [рэдагаваць]

Удзельнік Вялікае Айчыннае вайны. Камандзір узводу 49-е гвардэйскае стралковае дывізіі, быў паранены на Сталінградзкім фронце. На Беларусь вярнуўся ў 1944.

Адразу пасля вайны пачаў займацца камсамольскай працай у Баранавіцкай і Гарадзенскай абласцях, працаваў у Арэнбургу. Скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС (1957). З 1953 першы сакратар ЦК ЛКСМБ.

У 1959 прызначаны на пасаду намесьніка старшыні КДБ БССР. Ад 1960 міністар унутраных справаў БССР. З 1965 — першы сакратар Віцебскага абкаму. Другі сакратар ЦК КПБ з 1971. У 19781983 старшыня Савету міністраў БССР.

З 1983 па 1985 амбасадар СССР у Польшчы. Да 1989 займаў пасаду старшыні Дзяржаўнага камітэту СССР па тэлебачаньні і радыёвяшчаньні. На гэтай пасадзе спрыяў дэмакратызацыі дзяржаўных СМІ. Пасля выхаду ў адстаўку Аксёнаў вярнуўся ў Беларусь, актыўнага ўдзелу ў палітычным жыцьці не прымаў.

Дэпутат Вярхоўнага Савету БССР у 19551967 і 19711983, Вярхоўнага Савету СССР у 19661984 і 19861990, сябар Прэзыдыюму ВС БССР у 19751983.

Узнагароджаны трыма ордэнамі Леніна, ордэнам Кастрычніцкай Рэвалюцыі, двума ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сьцяга, ордэнам Славы III ступені і ордэнам Айчыннай вайны I ступені, а таксама мэдалямі і Ганаровай граматай Вярхоўнага Савету БССР і Савету Міністраў Беларусі.

Пахаваны 10 верасьня 2009 на Ўсходніх могілках у Менску.

Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]