Анатоль Франс
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
|
|
Гэты артыкул ня мае шаблёну-карткі. |
|---|
Франс, Анато́ль (па-француску: Anatole France, сапраўднае імя Jacques Anatole François Thibault) (16 красавіка 1844 – 12 кастрычніка 1924) — францускі раманіст і літаратурны крытык, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі ў галіне літаратуры за 1921 год.
Дэбютам Анатоля Франса стаў томік вершаў у стылі парнаскай школы «L’Etui de Nacre» і антычная драма ў вершах, «Les Noces Corinthiennes»; потым літаратар пісаў невялікія апавяданьні, аповесьці, псыхалягічныя і сацыяльныя раманы, крытычныя нарысы, газэтныя 'ронікі (доўгі час Франс быў штатным храністам у францускай газэце «Temps»).
[рэдагаваць] Выбраныя цытаты
- „Іронія - гэта апошняя фаза расчараваньня”.
- „Выпадак - гэта псэўданім Бога, які не жадае пад чымсьці асабіста падпісацца”.
[рэдагаваць] Творы
- "Чырвоная лілія", Le lys rouge
- "Гісторыі сучаснасьці", Histoire contemporaine
- "На белай скале", Sur la pierre blanche
- "Жыцьцё Жанны д'Арк", Vie de Jeanne d'Arc
- "Сад Эпікура", Le Jardin d'Épicure
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Анатоль Франс — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
| Ляўрэаты Нобэлеўскай прэміі па літаратуры ў 1901—1925 гадах | |
|---|---|
| Сюлі-Прюдом (1901) • Тэадор Момзэн (1902) • Бьёрнсьцьернэ Бьёрнсан (1903) • Фрэдэрык Містраль / Хасэ Эчэгерай-і-Эйсагірэ (1904) • Генрык Сянкевіч (1905) • Джозуэ Кардучы (1906) • Рэдзьярд Кіплінг (1907) • Рудольф Крыстаф Эйкен (1908) • Сэльма Лагерлёф (1909) • Паўль Хэйзэ (1910) • Морыс Мэтэрлінк (1911) • Герхарт Гаўптман (1912) • Рабіндранат Тагор (1913) • Ромэн Ролан (1915) • К.Г. Вэрнэр фон Хэйдэнстам (1916) • Карл Гьелеруп / Генрык Пантапідан (1917) • Карл Шпітэлер (1919) • Кнут Гамсун (1920) • Анатоль Франс (1921) • Хасінта Бэнавэнтэ-і-Мартынэс (1922) • Ўільям Батлер Ейтс (1923) • Уладзіслаў Рэймонт (1924) • Бярнард Шоў (1925)
Поўны сьпіс | (1901—1925) | (1926—1950) | (1951—1975) | (1976—2000) | (2001—2025) |
