Анатоль Франс
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
| Анатоль Франс | |
| Jacques Anatole François Thibault | |
![]() |
|
| Асабістыя зьвесткі | |
|---|---|
| Нарадзіўся | 16 красавіка 1844, Парыж, Францыя |
| Памёр | 12 кастрычніка 1924, Францыя |
| Літаратурная дзейнасьць | |
| Род дзейнасьці | раманіст і літаратурны крытык |
| Дэбют | томік вершаў у стылі парнаскай школы «L’Etui de Nacre» |
| Прэміі | Нобэлеўская прэмія ў галіне літаратуры, 1921 |
Анато́ль Франс (па-француску: Anatole France, сапраўднае імя Jacques Anatole François Thibault) (16 красавіка 1844 – 12 кастрычніка 1924) — францускі раманіст і літаратурны крытык, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі ў галіне літаратуры за 1921 год.
Дэбютам Анатоля Франса стаў томік вершаў у стылі парнаскай школы «L’Etui de Nacre» і антычная драма ў вершах, «Les Noces Corinthiennes»; потым літаратар пісаў невялікія апавяданьні, аповесьці, псыхалягічныя і сацыяльныя раманы, крытычныя нарысы, газэтныя 'ронікі (доўгі час Франс быў штатным храністам у францускай газэце «Temps»).
Выбраныя цытаты [рэдагаваць]
- «Іронія - гэта апошняя фаза расчараваньня».
- «Выпадак - гэта псэўданім Бога, які не жадае пад чымсьці асабіста падпісацца».
Творы [рэдагаваць]
- «Чырвоная лілія», Le lys rouge
- «Гісторыі сучаснасьці», Histoire contemporaine
- «На белай скале», Sur la pierre blanche
- «Жыцьцё Жанны д'Арк», Vie de Jeanne d'Arc
- «Сад Эпікура», Le Jardin d'Épicure
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Анатоль Франс — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
|
||||||||
