Анатоль Франс

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук
Анатоль Франс

Франс, Анато́ль (па-француску: Anatole France, сапраўднае імя Jacques Anatole François Thibault) (16 красавіка 184412 кастрычніка 1924) — францускі раманіст і літаратурны крытык, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі ў галіне літаратуры за 1921 год.

Дэбютам Анатоля Франса стаў томік вершаў у стылі парнаскай школы «L’Etui de Nacre» і антычная драма ў вершах, «Les Noces Corinthiennes»; потым літаратар пісаў невялікія апавяданьні, аповесьці, псыхалягічныя і сацыяльныя раманы, крытычныя нарысы, газэтныя 'ронікі (доўгі час Франс быў штатным храністам у францускай газэце «Temps»).

[рэдагаваць] Выбраныя цытаты

  • „Іронія - гэта апошняя фаза расчараваньня”.
  • „Выпадак - гэта псэўданім Бога, які не жадае пад чымсьці асабіста падпісацца”.

[рэдагаваць] Творы

  • "Чырвоная лілія", Le lys rouge
  • "Гісторыі сучаснасьці", Histoire contemporaine
  • "На белай скале", Sur la pierre blanche
  • "Жыцьцё Жанны д'Арк", Vie de Jeanne d'Arc
  • "Сад Эпікура", Le Jardin d'Épicure

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

 Анатоль Франссховішча мультымэдыйных матэрыялаў


Асабістыя прылады