Андрыс Бэрзіньш

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Андрыс Бэрзіньш
Flickr - Saeima - 10.Saeimas deputāts Andris Bērziņš (ievēlēts no Vidzemes apgabala).jpg
8-ы прэзыдэнт Латвіі
8 ліпеня 2011 — цяперашні час
Папярэднік: Валдзіс Затлэрс
Асабістыя зьвесткі:
Нарадзіўся: 10 сьнежня 1944 (70 гадоў)
Нітаўрэ, Нітаўрская воласьць, Рыскі павет, Латвійская ССР, СССР
Партыя: КПСС
Саюз зялёных і хрысьціянаў
Сужэнец: Q4413175
Адукацыя: Рыскі тэхнічны інстытут
Латыскі Дзяржаўны ўнівэрсытэт

Андрыс Бэрзіньш (па-латыску: Andris Berzins; 10 снежня 1944 году, Нітаўрэ) — латвійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Прэзыдэнт Латвіі (з 8 ліпеня 2011 году). Прадпрымальнік. Мільянэр.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Адукацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1958 годзе — скончыў Нітаўрскую сярэднюю школу. У 1971 годзе — скончыў Рыскі політэхнічны інстытут па спэцыяльнасьці «радыёінжынэр». У 1988 годзе — скончыў Латвійскі дзяржаўны ўнівэрсытэт па спэцыяльнасьці «плянаваньне прамысловасьці».

Кар'ера ў савецкі пэрыяд[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З 1970 году — інжынэр, пасьля — дырэктар прадпрыемства «Электрон». Быў у КПСС[1].

З 1988 году — намесьнік Міністра побытавых паслугаў Латвійскае ССР. Узначальваў Раду народных дэпутатаў і выканаўчы камітэт Вальміерскага раёну.

У 1990 годзе быў абраны ў Вярхоўную раду Латвіі, працаваў у фракцыі Народнага фронту Латвіі. 4 траўня 1990 году галасаваў за аднаўленьне незалежнасьці.

Кар'ера ў незалежнай Латвіі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1993 годзе ўзначаліў фонд прыватызацыі пры Банку Латвіі.

У 1993—2004 гадах — прэзыдэнт АТ Latvijas Unibanka.

Са сьнежня 2006 году па красавік 2009 году — старшыня рады Latvenergo.

У 2006—2010 гадах на грамадзкіх пачатках працаваў прэзыдэнтам Гандлёва-прамысловае палаты.

Працаваў дараднікам прэзыдэнта Skandinaviska Enskilda Bank, AS Unibanka[2]

Пасьля сыходу на пэнсію Бэрзіньш вярнуўся ў актыўную палітыку. У 2005 годзе ён стаў кандыдатам у дэпутаты думы Рыгі ад Саюзу зялёных і сялянаў (СЗС)[3].

З 2 лістапада 2010 году — дэпутат Сойму Латвіі 10-га скліканьня і сябра фракцыі СЗС. З 4 лістапада 2010 году — чалец, а з 8 лістапада — старшыня камітэта па эканамічнай, сельскагаспадарчай, экаляґічнай і рэґіянальнай палітыцы Сойму. З 4 лістапада 2010 году — чалец Камісіі па запытах Сойму. З 17 сакавіка 2011 году па 25 траўня 2011 году — чалец Парлямэнцкай камісіі па расьсьледаваньні ў сувязі зь меркаванаю незаконнаю дзейнасьцю па паглынаньні і рэструктурызацыі АТ Parex Bank.

Дзейнасьць падчас прэзыдэнцкай гонкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

2 чэрвеня 2011 году ўдзельнічаў у прэзыдэнцкіх выбарах і атрымаў у другім туры перамогу, набраўшы 53 дэпутацкіх галасы супраць 43, пададзеных за Затлэрса[4]. Афіцыйна ўступіў на пасаду 8 ліпеня 2011 году[5][6].

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Андрыс Бэрзіньшсховішча мультымэдыйных матэрыялаў