Андрэй Аршавін

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Андрэй Аршавін
Андрэй Аршавін
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 29 траўня 1981 (33 гады)
Ленінград, СССР
Рост 172 см
Пазыцыя паўабаронца
Клюбная інфармацыя
Клюб Зэніт
Нумар 23
Моладзевыя клюбы
1999—2000 Зэніт
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
1999—2000
2000—2009
2009—2013
2012
2013—
Зэніт-2
Зэніт
Арсэнал
Зэніт
Зэніт
56 (7)
236 (51)
105 (23)
10 (3)
10 (2)
Зборныя
2002—2012 Расея 72 (17)

¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі
для нацыянальнай лігі, адкарэктавана па стане на
28 студзеня 2013.
² Колькасьць гульняў і галоў за нацыянальную зборную
ў афіцыйных матчах, адкарэктавана па стане на
15 жніўня 2012.

Спартовыя ўзнагароды
Футбол
Чэмпіянаты Эўропы
Бронза Аўстрыя/Швайцарыя-2008

Андрэ́й Сярге́евіч Арша́він (29 траўня 1981, Ленінград) — расейскі футбаліст, заслужаны майстар спорту Расеі (2008). Гуляе на пазыцыях другога нападніка, плэймэйкера, атакавалага паўабаронцы. Пры трэнэры Гуўсе Гідынку стаў адным з асноўных гульцоў нацыянальнай каманды Расеі. Зьяўляецца гульцом клюбу «Зэніт».

У 2008 годзе пасьля Чэмпіянату Эўропы 2008 году патрапіў у сымбалічную зборную Эўропы па вэрсіі УЭФА, а 2 сьнежня, у выніку галасаваньня на азначэньні лепшага гульца 2008 году і ўручэньне ўзнагароды «Залаты мяч» па вэрсіі часопіса «France Football», заняў 6-е месца, што зьяўляецца лепшым вынікам для расейскага футбаліста пасьля распаду СССР. Неаднаразова прызнаваўся лепшым футбалістам Расеі ў розных апытаньнях. Паводле апытаньняў УЦВГД і «Лявада-Цэнтра», займае 18-е месца ў сьпісе Топ-100 эліты Расеі за 2008 год.

Футбольная кар’ера[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Футболам пачаў займацца з 7 гадоў. Выхаванец СДЮШАР «Зьмена», трэнэры — Сяргей Гардзееў і Віктар Вінаградаў. За дарослую каманду «Зьмены» пачаў гуляць у 16 гадоў. З 1999 стаў выступаць за рэзэрвовы склад ФК «Зэніт». У 19 гадоў дэбютаваў у асноўным складзе «Зэніту». 2 жніўня 2000 году Юры Марозаў выпусьціў яго на замену замест Андрэя Кобелева ў госьцевым матчы Кубка Інтэртота супраць ангельскага «Брэдфарду» (3:0).

Аршавін у «Зэніце»

З тых часоў згуляў у складзе «Зэніту» 310 афіцыйных матчаў, забіў 71 мяч. Заваяваў з камандай залатую, срэбную і бронзавую мэдалі чэмпіянату Расеі.

Арсэнал[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За «Арсэнал» Аршавін дэбютаваў 21 лютага 2009 году ў хатнім паядынку з «Сандэрлэндам» (0:0). У гэтым матчы Андрэй быў прызнаны наведвальнікамі сайту BBC лепшым гульцом.

14 сакавіка 2009 году ў матчы ангельскай Прэм’ер-лігі супраць «Блэкбэрну» на 65-й хвіліне Андрэй забіў свой першы гол за «Арсэнал». У першым тайме Аршавін атрымаў пашкоджаньне ў выніку сутыкненьня з абаронцам «Блэкбэрну» Оерам, з-за чаго ў перапынку яму наклалі восем швоў[1]. Нягледзячы на гэта, Андрэй выйшаў на другі тайм, адкрыў лік сваім галам за «Арсэнал» і ізноў быў абраны лепшым гульцом матчу па вэрсіі наведвальнікаў інтэрнэт-партала BBC.

21 красавіка 2009 году забіў 4 галы ў госьцевым матчы ангельскай Прэм’ер-лігі супраць «Лівэрпула», аформіўшы тым самым свой першы за кар’еру покер. Выніковы лік матчу 4:4.

Зэніт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

24 лютага 2012 году за дзьве хвіліны да закрыцьця трансфэрнага вакна ў Расеі, Аршавін быў аддадзены ў арэнду ў «Зэніт» да канца сэзону 2011—2012 году[2]. 27 чэрвеня 2013 году было афіцыйна абвешчана пра трансфэр гульца ў «Зеніт»[3].

Выступы за зборную[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У зборнай Расеі Аршавін дэбютаваў у 20-гадовым узросьце 17 траўня 2002 году ў гульні РасеяБеларусь на турніры «Кубак LG» у Маскве, у рамках падрыхтоўкі зборнай Расеі да чэмпіянату сьвету 2002 году. На працягу наступных двух гадоў ён згуляў за нацыянальную каманду толькі ў двух матчах, у другім зь якіх (13 лютага 2003, Румынія — Расея, 2:4) адкрыў лік сваім забітым мячам за зборную. У 2003 годзе Аршавін выступаў у моладзевай зборнай Расеі, згуляў 5 матчаў, забіў 1 гол.

У рамках падрыхтоўкі да чэмпіянату Эўропы 2004 году ў Партугаліі Аршавін згуляў свой чацьверты матч за зборную (28 красавіка 2004, Нарвэгія — Расея, 3:2), але ў заяўку на турнір уключаны ня быў. Пасьля Эўра-2004 нападнік «Зэніту» стаў стала выклікацца ў каманду і хутка замацаваўся ў яе асноўным складзе. У 2005 і 2006 годах Аршавін станавіўся лепшым бамбардзірам зборнай, быў капітан каманды ў 2006—2007 годах. Усяго за зборную Расеі згуляў 41 матч, забіў 15 галоў.

З-за таго, што зборная Расеі не змагла заваяваць права выступу на чэмпіянаце сьвету 2006 году ў Нямеччыне, першым буйным турнірам, у якім Аршавін змог прыняць удзел у складзе нацыянальнай каманды, стаў чэмпіянат Эўропы 2008 году.

Эўра-2008[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Аршавін у зборнай

На Эўра-2008 27-гадовы Аршавін быў заяўлены пад нумарам 10. З-за дыскваліфікацыі ён ня мог прыняць удзел у першых двух матчах. Упершыню на турніры ён выйшаў на поле ў трэцяй сустрэчы, заключнай у групе, супраць Швэцыі. У гэтым матчы зборная Расеі перамагла 2:0, вырашыўшы задачу выхаду ў наступны круг, і паказаў добрую гульню. Андрэй Аршавін быў прызнаны лепшым гульцом матчу.

Ён ярка выступіў у чвэрцьфінальным матчы са зборнай Галяндыі. У гэтай гульні ён удзельнічаў ва ўсіх трох галах, якія забіла зборная Расеі. Аддаў галявы пас, а трэці гол, які зьняў усе пытаньні аб пераможцы гэтага чвэрцьфіналу, забіў сам, прыняўшы мяч, укінуты з-за бакавы партнёрам па «Зэніту» Анюковым, добра стукнуў па варотах; мяч зьлёгку зьмяніў кірунак руху ад нагі абаронцы, і мінуў паміж нагамі галяндзкага брамніка Ван дэр Сара, што гуляў перадапошні матч за зборную ў кар’еры. Другую гульню запар Аршавін быў прызнаны лепшым гульцом матчу і атрымаў захопленыя водгукі заходніх спэцыялістаў і журналістаў, а шэраг вядомых эўрапейскіх клюбаў, уключаючы гішпанскую «Барсэлёну», выказалі жаданьне займець Андрэя ў свой склад[4]. Сам жа футбаліст заявіў, што праводзіў і больш добрыя матчы.

У наступным матчы, сталым апошнім для зборнай Расеі на турніры, Аршавін быў у гульні малапрыкметны. Меркаваньні спэцыялістаў аб чыньніках падзяліліся. Адны палічылі, што Аршавін сам не паказаў сваіх лепшых якасьцяў, другія — што справа была ў высокім узроўні абаронцаў гішпанскай зборнай і вялікай увазе, якое яны яму надавалі, а трэція адзначылі, што сярэдняя лінія саступіла гішпанцам і не змагла забясьпечваць Аршавіна мячом[5].

Па выніках турніру патрапіў у сымбалічную зборную Эўра-2008.

Аршавін падае кутні 30 красавіка 2006 году

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Камандныя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асабістыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2004—2006 — віцэ-капітан ФК «Зэніт»
  • 2005—2006 — лепшы бамбардзір ФК «Зэніт»
  • люты—сакавік 2007 — капітан ФК «Зэніт»
  • 2006—2007 — капітан зборнай Расеі
  • З 2 лютага 2009 году — гулец лёнданскага «Арсэналу»
  • 2009 — лепшы гулец «Арсэналу» ў сакавіку

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Статыстыка выступаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюб Сэзон Чэмпіянат Кубак[9] Эўракубкі Усяго
Матчы Галы Перадачы Матчы Галы Перадачы Матчы Галы Перадачы Матчы Галы Перадачы
Зэніт 2000 10 0 1 1 0 0 3 0 0 14 0 1
2001 29 4 8 5 1 2 0 0 0 34 5 10
2002 30 4 7 0 0 0 4 2 5 34 6 14
2003 27 5 10 3 0 2 0 0 0 30 5 10
2004 28 6 8 4 2 1 8 4 1 40 12 10
2005 29 9 9 3 0 0 13 5 3 45 14 12
2006 28 7 13 4 0 1 0 0 0 32 7 14
2007 30 10 13 2 1 4 14 4 10 46 15 27
2008 27 6 8 1 1 0 7 0 1 34 7 9
За ўвесь час 238 51 77 26 5 13 46 15 20 312 71 109
Арсэнал 2008/2009 12 6 7 3 0 2 0 0 0 15 6 9
За ўвесь час 12 6 7 3 0 2 0 0 0 15 6 9
Клюб Сэзон Матчы Галы Перадачы Матчы Галы Перадачы Матчы Галы Перадачы Матчы Галы Перадачы

Дзяцінства[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Любоў да футбола Андрэю прывіў бацька, у мінулым нядрэнны гулец. У дзяцінстве Андрэй, акрамя футбола, захапляўся яшчэ шашкамі і меў па іх юнацкі разрад. Яго настаўнік у сэкцыі шашак Дому піянэраў і школьнікаў Васілеастроўскага раёну ўгаворваў Аршавіна зьвязаць сваё жыцьцё з прафэсійнай гульнёй у шашкі, у якой ён праракаў свайму вучню вялікую будучыню, але Андрэй упадабаў футбол.[10]

Удзел у палітыцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прымаў удзел на выбарах 11 сакавіка 2007 году ў якасьці кандыдата ў дэпутаты Заканадаўчага сходу Санкт-Пецярбургу ад партыі «Адзіная Расея», у складзе партыйнага сьпісу дамогся перамогі, аднак пазьней адмовіўся ад мандату[11].

Сям’я[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Жонка Юлія, сын Арцём і дачка Яна[12].

Папярэднік
Даніэл Карвальё
Футбаліст году ў Расеі
2006
Наступнік
Канстанцін Зыранаў
Папярэднік
Яўген Алдонін
Капітан Зборнай Расеі па футболе
20062008
Наступнік
Сяргей Сямак

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Андрэй Аршавінсховішча мультымэдыйных матэрыялаў