Артур Хэндэрсан
Артур Хэндэрсан (анг. Arthur Henderson, 1863, Глазга — 1935) — лідэр Лейбарысцкай партыі Вялікабрытаніі.
У 1911—1934 сакратар лейбарысцкай партыі.
У пэрыяд Першай сусьветнай вайны, у 1915—1917, Хэндэрсан уваходзіў ва ўрады Асквіта і Лойд Джорджа, у якасьці міністра без партфеля, выступаў за «вайну да пераможнага канца».
Пасьля заканчэньня першай сусьветнай падтрымліваў стварэньне Лігі Нацый. У 1924 годзе міністар унутраных спраў у першым лейбарысцкім кабінэце Макдональда; у 1929—1931 міністар замежных спраў у 2-м кабінеце Макдональда, якое ў 1929 аднавіў дыпляматычныя адносіны з СССР, разарваныя Вялікабрытаніяй у 1927. У 1932—1933 старшыня міжнароднай канфэрэнцыі па раззбраеньні. Ляўрэат Нобэлеўскай прэміі міру (1934).
| Ляўрэаты Нобэлеўскай прэміі міру (1926-1950) | |
|---|---|
|
Арыстыд Брыян / Густаў Штрэзэман (1926) • Фэрдынанд Эдуард Бюісон / Людвіг Квідэ (1927) • Фрэнк Білінгс Кэлаг (1929) • Натан Сёдэрблюм (1930) • Джэйн Адамз / Нікалас Мюрэй Батлер (1931) • Ральф Норман Энджэл (1933) • Артур Хэндэрсан (1934) • Карл фон Асецкі (1935) • Карляс Саавэдра Лямас (1936) • Робэрт Сэсыл (1937) • Арганізацыя Нансэна (1938) • МКЧК (1944) • Кордэл Гал (1945) • Эмілі Грын Болч / Джон Рэлей Мот (1946) • Савет Сябраў на службе грамадзтву / Амэрыканскі камітэт Сябраў на службе грамадзтву (1947) • Джон Бойд Ор (1949) • Ральф Банч (1950) Поўны сьпіс | (1901-1925) | (1926—1950) | (1951—1975) | (1976—2000) | (2001—2025) |
|