Аўгуста Роа-Бастас

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Аўґу́ста Ро́а Ба́стас (па-гішпанску: Augusto Roa Bastos) (13 чэрвеня 1917, Асунсьён26 красавіка 2005) — параґвайскі пісьменьнік.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Бацька – індзеец гуарані, маці – родам з Партугаліі. Сышоў добраахвотнікам на Чакскую вайну, служыў на фронце санітарам (пазьней гэты досьвед склаў аснову рамана Роа Бастоса Сын чалавечы, 1960). У 1945 жыл і працаваў журналістам у Вялікабрытаніі, Францыі, Нямеччыне. Пасьля 1947 жыл у Буэнас-Айрэсе, у 1976-1989 – у Францыі, пасьля падзеньня дыктатуры Стрэснэра вярнуўся на радзіму.

У 1982 быў пазбаўлены парагвайскага грамадзянства, з 1983 – грамадзянін Гішпаніі.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Найболей вядомы антыдыктатарскім раманам Я, Вярхоўны (1974).

Прызнаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ляўрэат прэміі Мігель дэ Сэрвантэс (1989) і іншых узнагарод.

Публікацыі на беларускай мове[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1942 - El ruiseñor de la aurora, y otros poemas
  • 1947-1949 - El naranjal ardiente, nocturno paraguayo
  • 1950 - El fiscal
  • 1960 - Hijo de hombre
  • 1974 - Yo, el Supremo
  • 1979 - Lucha hasta el alba
  • 1992 - Vigilia del Almirante
  • 1996 - Madama Sui
  • 1953 - El trueno entre las hojas
  • 1967 - Los pies sobre el agua
  • 1969 - Moriencia
  • 1972 - Cuerpo presente, y otros textos
  • 1974 - El pollito de fuego
  • 1974 - Los Congresos
  • 1976 - El somnámbulo
  • 1979 - Los Juegos
  • 1980 - Antología personal
  • 1984 - Contar un cuento, y otros relatos
  • 1996 - Metaforismos

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]