Баранавіцкі раён

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка
Баранавіцкі раён
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Берасьцейская вобласьць
Адміністрацыйны цэнтар Баранавічы
Дата ўтварэньня 15 студзеня 1940 году[1]
Старшыня райвыканкаму Мікалай Язубец[2]
Насельніцтва (2009) 41 902[3]
Шчыльнасьць 19,03 чал./км²
Нацыянальны склад беларусы (86,9%),
палякі (5,9%),
расейцы (5,2%),
украінцы (1,1%),
іншыя (0,9%)[4]
Плошча 2202,32[5] км²
Вышыня па-над узр. м.
 · найвышэйшая кропка
 · сярэдняя вышыня

 267[1] м
 180—240[1] м
Месцазнаходжаньне Баранавіцкага раёну
Баранавіцкі раён на мапе
Мэдыя-зьвесткі
Тэлефонны код +375 163[6]
Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg   Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы

Бара́навіцкі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Берасьцейскай вобласьці Беларусі. Плошча 2202,32[5] км². Насельніцтва 41,9 тысяч чалавек (2009), у тым ліку гарадзкога 2,2 тысяч чалавек (5,7%)[3]. Цэнтар раёну — горад Баранавічы.

Раён уключае мястэчка Гарадзішча раённага падпарадкаваньня і 244 сельскія населеныя пункты, якія адносяцца да Гарадзішчанскага пасялковага савету і 21 сельскага савету: Вольнаўскі, Вялікалуцкі, Гірмантаўскі, Жамчужненскі, Карчоўскі, Каўпеніцкі, Крошынскі, Лясьнянскі, Малахавецкі, Мілавідзкі, Моўчадзкі, Мядзеневіцкі, Навамыскі, Падгорнаўскі, Паланэчкаўскі, Палонкаўскі, Пачапаўскі, Петкавіцкі, Сталовіцкі, Цешаўлянскі, Уцёскі.

Баранавіцкі раён знаходзіцца на поўначы Берасьцейскай вобласьці, мяжуе з Івацэвіцкім (на поўдні) і Ляхавіцкім (на паўднёвым усходзе) раёнамі Берасьцейскай вобласьці, Нясьвіскім раёнам Менскай вобласьці на ўсходзе, Карэліцкім і Наваградзкім раёнамі Гарадзенскай вобласьці на поўначы, Дзятлаўскім раёнам Гарадзенскай вобласьці на паўночным захадзе, ды Слонімскім раёнам Гарадзенскай вобласьці на захадзе.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Палац Лашкевічаў (19 ст.) у вёсцы Стайкі

Раён утвораны 15 студзеня 1940 году як Навамыскі, у 1957 годзе перайменаваны ў Баранавіцкі раён. У канцы 1962 году да раёну далучана тэрыторыя былога Гарадзішчанскага раёну Берасьцейскай вобласьці.

Геаграфічнае становішча[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Баранавіцкі раён знаходзіцца на поўначы Берасьцейскай вобласьці. Тэрыторыя раёну складае 2202,32 км² (6,7% тэрыторыі вобласьці).

Раён мяжуе з Івацэвіцкім (на поўдні) і Ляхавіцкім (на паўднёвым усходзе) раёнамі Берасьцейскай вобласьці, Нясьвіскім раёнам Менскай вобласьці на ўсходзе, Карэліцкім і Наваградзкім раёнамі Гарадзенскай вобласьці на поўначы, Дзятлаўскім раёнам Гарадзенскай вобласьці на паўночным захадзе, ды Слонімскім раёнам Гарадзенскай вобласьці на захадзе.

Рэльеф[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Краявід каля вёскі Моўчадзь

Рэльеф узгорыста-раўнінны. Пераважаюць вышыні 180—240 м над узроўнем мора. Паўночная частка раёну разьмешчана ў межах Наваградзкага ўзвышша, паўднёвая — на Баранавіцкай раўніне.

Найвышэйшы пункт раёну — 267 м над узроўнем мора — знаходзіцца каля вёскі Зялёная.

Карысныя выкапні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У нетрах раёну існуюць паклады торфу, гліны, будаўнічых пяскоў, пясчана-жвіровых матэрыялаў.

Гідраграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Найбольшая рака — Шчара з прытокамі Мышанка, Малатоўка, Лахазва, Іса, на поўначы — рака Сэрвач, на паўночным захадзе — рака Моўчадзь.

Створана вадасховішча Гаць, ёсьць азёры Калдычэўскае і Дамашэўскае.

Клімат і расьліннасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Лясы займаюць 33% тэрыторыі. Пад балотамі 18,7 тысяч гектараў, амаль усе нізінныя, часткова асушаныя. На тэрыторыі раёну знаходзяцца частка Баранавіцкага біялягічнага заказьніку, Моўчадзкае насаджэньне эўрапейскай лістоўніцы.

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прамысловасьць раёну прадстаўлена прадпрыемствамі паліўнай, дрэваапрацоўчай, харчовай галінаў. Асноўныя галіны сельскай гаспадаркі — мяса-малочная жывёлагадоўля, птушкагадоўля, бульбаводзтва. Вырошчваюць цукровыя буракі, збожжавыя культуры, лён, гародніну.

Асноўныя прадпрыемствы раёну:

Турызм[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На хутары Завосьсе — сядзіба-музэй Адама Міцкевіча. У вёсцы Русіно — Дом-музэй этнаграфіі і культуры.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Баранавіцкі раёнсховішча мультымэдыйных матэрыялаў