Бастэя
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Бастэя - абарончае збудаваньне ў форме землянога насыпу альбо каменнай двухпавярховай вежы формы паўкруга ці падковы, высунутай за пэрымэтр умацаваньняў. Элемэнт позьнесярэднявечнай абарончай фартыфікацыі: пераходная форма ад вежы да бастыёна.Бастэя характэрна для фартыфікацыі позьняга сярэдняднявечча і раньняга новага часу.
Зьмест |
[рэдагаваць] Ідэі Дзюрэра
Асаблівую ўвагу бастэям надаваў у сваёй фартыфікацыйнай тэорыі Альбрэхт Дзюрэр. Яго ідэі палягалі ў наступным:
- бастэя - нізкія шырокая узмоцненая нарожная вежа ва ўмацаваньні;
- равы прапаноўвалася паглыбіць і пашырыць для флянкавання з бастэй;
- на бастэі стваралася месца з бруствэрам для гармат;
- адлегласьць між бастэямі павінна была забясьпечваць магчымасьць прыкрыць вал;
- у валах і бастэях ствараліся казэматы з унутранымі памяшканьнямі перакрытымі скляпеньнямі для бясьпечнасьці гарнізону ад бомбаў;
- распарацоўвалася спэцыяльныя формы для байніц, сьветлавых вокнаў і вэнтыляцыйных адтулін.
[рэдагаваць] Бастэі ў ВКЛ
Бастэі былі добра вядомы ў Вялікім княстве Літоўскім. У чыста дзюрэраўскім выглядзе яны сустракаюцца ў Вільні (Віленскія мескій муры і ў Коўне (Ковенскі замак). Адні з самых раньніх бастэі былі збудаваны ў пачатку XVI стагодзьдзя ў Геранёнскім замку, якія магчыма таксама атаясамліваць з вежамі-рандэлямі.
[рэдагаваць] Глядзі таксама
[рэдагаваць] Літаратура
- Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік. Мінск, 1993. ISBN 5-85700-078-5
