Бейрут

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Бейрут
Першыя згадкі	15 ст. да н.э.
Плошча	19,8 км²
Насельніцтва  - з прыгарадамі	1 574 397 1 792 111
Часавы пас  - улетку	+2 +3
Мэр	Абдэль Маўнім Арыс

Бейру́т (па-арабску: بيروت, Bayrūt) — сталіца і самы вялікі горад Лібану, разьмяшчаецца ва ўсходняй частцы краіны. Налічвае каля 1,5 млн. жыхароў, у асноўным арабаў. Ранейшыя назвы: Біруту, Бэрутас.

[рэдагаваць] Гісторыя

Бейрут быў заснаваны фінікійцамі. Успаміны аб горадзе датуюцца XV стагодзьдзем да н.э. З 15 году н.э. горад быў заваяваны Рымскай імпэрыяй. З 630 да 1110 г.г. горад знаходзіўся пад уладай арабаў. З 1110 – 1291 крыжацкая крэпасьць, пазьней турэцкая.

У ХІХ стагодзьдзі Бейрут стаў культурным цэнтрам арабскага сьвету. У гэты ж час горад атрымаў значнае гаспадарчае разьвіцьцё ў выніку гандлю аксамітам, які выраблялі ў мясцовых гарах. Пад час францускай акупацыі былі пабудаваны сучасны порт і чыгунка да Дамаску і Алепа.

У 1943 годзе Бейрут стаў сталіцай незалежнага Лівану і заставаўся культурным і фінансавым цэнтрам Блізкага Ўсходу да грамадзянскай вайны ў 1975 годзе. Пад час канфлікту горад быў падзелены паміж мусульманамі, якія жывуць у заходняй частцы і хрысьціянамі ўсходняй часткі.

Пасьля грамадзянскай вайны горад пачаў адбудоўвацца, але пад час канфлікту з Ізраілем, горад быў адным з мэтаў бамбардзіровак.

[рэдагаваць] Транспарт

У Бейруце ёсьць міжнародны аэрапорт, чыгунка да Трыпалі, Дамаску і Хайфы.

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

 Бейрут — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў