Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
BNTU.JPG
Заснаваны 10 сьнежня 1920 (93 гады таму)
Тып грамадзкі
Рэктар Барыс Хрусталёў
Факультэтаў 17
Колькасьць пэрсаналу 2 тысячы (2011)
Колькасьць студэнтаў 35 тысячаў (2012)
Колькасьць магістрантаў 503 (2012)
Колькасьць асьпірантаў 267 (2012)
Месцазнаходжаньне
Геаграфічныя каардынаты 53°55′15″ пн. ш. 27°35′34″ у. д. / 53.92083° пн. ш. 27.59278° у. д. / 53.92083; 27.59278Каардынаты: 53°55′15″ пн. ш. 27°35′34″ у. д. / 53.92083° пн. ш. 27.59278° у. д. / 53.92083; 27.59278
Горад Менск
Краіна Беларусь
Кампус гарадзкі
Былыя назвы Беларускі дзяржаўны політэхнікум (да 1 ліпеня 1922 г.), Беларускі дзяржаўны інстытут сельскай гаспадаркі (да 1933 г.), Беларускі політэхнічны інстытут (да 17 студзеня 1991 г.), Беларуская дзяржаўная політэхнічная акадэмія (да 1 красавіка 2002 г.)
Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь
Вэб-сайт www.bntu.by
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт на мапе Беларусі
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт

Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт — найбуйнейшая паводле колькасьці навучэнцаў унівэрсытэт Беларусі й галоўная вышэйшая навучальная ўстанова інжынэрна-тэхнічнага профілю. На 2011 год меў 68 філіялаў катэдраў на прадпрыемствах[1]. На 2005 год меў 44 навуковыя падразьдзяленьні[2].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

1920 — Менская політэхнічная вучэльня ператворана ў Беларускі дзяржаўны політэхнічны інстытут (БДПІ).

1922 — рэарганізаваны ў Беларускі дзяржаўны інстытут сельскай гаспадаркі

1933 — з далучэньнем менскіх энергетычнага, будаўнічага, брыкетнага, хіміка-тэхналягічнага, харчовай прамысловасьці і Горацкага водна-мэліярацыйнага інстытутаў (утвораных у 19301931 гг.) створаны Беларускі політэхнічны інстытут[3].

1991 — Беларускі ордэна Працоўнага Чырвонага Сьцягу політэхнічны інстытут ператвораны ў Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію (БГПА) (пастановай Савета Міністраў БССР ад 17 красавіка 1991 № 149).

1997 — Беларускай дзяржаўнай політэхнічнай акадэміі наданы статус вядучай інжынэрна-тэхнічнай вучэбнай установы ў нацыянальнай сыстэме адукацыі Рэспублікі Беларусь (Пастанова Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 17 студзеня 1997 № 6).

2002 — Беларуская дзяржаўная політэхнічная акадэмія ператворана ў Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт (БНТУ) (указ Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь № 165 ад 1 красавіка 2002 г.).

Факультэты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Навучальны корпус №4 і гуртажыткі

Унівэрсытэт мае 17 факультэтаў, у тым ліку міжнароднай супрацы, 107 катэдраў, рыхтуе адмыслоўцаў па 89 спэцыяльнасьцях[4]. 14 факультэтаў вядуць таксама завочнае навучаньне. 7 факультэтаў маюць магістратуры.

Факультэт Год заснаваньня Разьмяшчэньне Спэцыяльнасьцяў Катэдраў
Архітэктурны 1970 Галоўны корпус 3 6
Аўтатрактарны 1951 вул. Я. Коласа, д. 12 15 10
Будаўнічы 1920 пр. Незалежнасьці, д. 150 5 9
Ваенна-тэхнічны 1964 пр. Незалежнасьці, д. 59 8 5
Горнай справы і інжынэрнай экалёгіі 2002 вул. Я. Коласа, д. 14 5 4
Інжынэрна-пэдагагічны 1964 вул. Ф. Скарыны, д. 25/3 3 4
Інфармацыйных тэхналёгіяў і рабататэхнікі 1984 вул. Хмяльніцкага, д. 9 6 6
Маркетынгу, мэнэджмэнту і прадпрымальніцтва 1994 пр. Незалежнасьці, д. 67 6 5
Машынабудаўнічы 1934 вул. Хмяльніцкага, д. 9 10 8
Мэханіка-тэхналягічны 1958 вул. Я. Коласа, д. 24 10 8
Прыборабудаўнічы 1976 вул. Я. Коласа, д. 22 12 8
Спартова-тэхнічны 2010 Галоўны корпус 3 3
Транспартных камунікацыяў 1958 пр. Незалежнасьці, д. 150 5 7
Тэхналёгіяў кіраваньня і гуманітарызацыі 2002 вул. Я. Коласа, д. 14 10 10
Энэргетычнага будаўніцтва 1986 пр. Незалежнасьці, д. 150 7 6
Энэргетычны 1920 пр. Незалежнасьці, д. 65/2 8 8

Падпарадкаваныя ўстановы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У падпарадкаваньні ўнівэрсытэту знаходзяцца 5 інстытутаў (1. дыстанцыйнай адукацыі, 2. інавацыйных тэхналёгіяў, 3. інтэграваных формаў навучаньня і маніторынгу адукацыі, 4. павышэньня кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў ў новых кірунках разьвіцьця тэхнікі, тэхналёгіі й эканомікі, 5. павышэньня кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў ў мэнэджмэнце і разьвіцьці пэрсаналу), навукова-тэхналягічны парк «Палітэхнік» і досьледны завод «Палітэхнік», цэнтры навукова-тэхнічнай супрацы з 7 краінамі (Вэнэсуэла, Казахстан, Паўднёвая Карэя, Кітай, Латвія, Расея і Сырыя). На 2012 год унівэрсытэт валодаў 12 студэнцкімі гуртажыткамі на 5 тысячаў месцаў[5].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэтсховішча мультымэдыйных матэрыялаў