Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
BNTU.JPG
Заснаваны 10 сьнежня 1920 (94 гады таму)
Тып грамадзкі
Рэктар Барыс Хрусталёў
Факультэтаў 17
Колькасьць пэрсаналу 2 тысячы (2011)
Колькасьць студэнтаў 35 тысячаў (2012)
Колькасьць магістрантаў 503 (2012)
Колькасьць асьпірантаў 267 (2012)
Месцазнаходжаньне
Геаграфічныя каардынаты 53°55′15″ пн. ш. 27°35′34″ у. д. / 53.92083° пн. ш. 27.59278° у. д. / 53.92083; 27.59278Каардынаты: 53°55′15″ пн. ш. 27°35′34″ у. д. / 53.92083° пн. ш. 27.59278° у. д. / 53.92083; 27.59278
Горад Менск
Краіна Беларусь
Кампус гарадзкі
Былыя назвы Беларускі дзяржаўны політэхнікум (да 1 ліпеня 1922 г.), Беларускі дзяржаўны інстытут сельскай гаспадаркі (да 1933 г.), Беларускі політэхнічны інстытут (да 17 студзеня 1991 г.), Беларуская дзяржаўная політэхнічная акадэмія (да 1 красавіка 2002 г.)
Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь
Вэб-сайт www.bntu.by
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт на мапе Беларусі
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт

Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт — найбуйнейшая паводле колькасьці навучэнцаў унівэрсытэт Беларусі й галоўная вышэйшая навучальная ўстанова інжынэрна-тэхнічнага профілю. На 2011 год меў 68 філіялаў катэдраў на прадпрыемствах[1]. На 2005 год меў 44 навуковыя падразьдзяленьні[2].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

1920 — Менская політэхнічная вучэльня ператворана ў Беларускі дзяржаўны політэхнічны інстытут (БДПІ).

1922 — рэарганізаваны ў Беларускі дзяржаўны інстытут сельскай гаспадаркі

1933 — з далучэньнем менскіх энергетычнага, будаўнічага, брыкетнага, хіміка-тэхналягічнага, харчовай прамысловасьці і Горацкага водна-мэліярацыйнага інстытутаў (утвораных у 19301931 гг.) створаны Беларускі політэхнічны інстытут[3].

1991 — Беларускі ордэна Працоўнага Чырвонага Сьцягу політэхнічны інстытут ператвораны ў Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію (БГПА) (пастановай Савета Міністраў БССР ад 17 красавіка 1991 № 149).

1997 — Беларускай дзяржаўнай політэхнічнай акадэміі наданы статус вядучай інжынэрна-тэхнічнай вучэбнай установы ў нацыянальнай сыстэме адукацыі Рэспублікі Беларусь (Пастанова Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 17 студзеня 1997 № 6).

2002 — Беларуская дзяржаўная політэхнічная акадэмія ператворана ў Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт (БНТУ) (указ Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь № 165 ад 1 красавіка 2002 г.).

Факультэты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Навучальны корпус №4 і гуртажыткі

Унівэрсытэт мае 17 факультэтаў, у тым ліку міжнароднай супрацы, 107 катэдраў, рыхтуе адмыслоўцаў па 89 спэцыяльнасьцях[4]. 14 факультэтаў вядуць таксама завочнае навучаньне. 7 факультэтаў маюць магістратуры.

Факультэт Год заснаваньня Разьмяшчэньне Спэцыяльнасьцяў Катэдраў
Архітэктурны 1970 Галоўны корпус 3 6
Аўтатрактарны 1951 вул. Я. Коласа, д. 12 15 10
Будаўнічы 1920 пр. Незалежнасьці, д. 150 5 9
Ваенна-тэхнічны 1964 пр. Незалежнасьці, д. 59 8 5
Горнай справы і інжынэрнай экалёгіі 2002 вул. Я. Коласа, д. 14 5 4
Інжынэрна-пэдагагічны 1964 вул. Ф. Скарыны, д. 25/3 3 4
Інфармацыйных тэхналёгіяў і рабататэхнікі 1984 вул. Хмяльніцкага, д. 9 6 6
Маркетынгу, мэнэджмэнту і прадпрымальніцтва 1994 пр. Незалежнасьці, д. 67 6 5
Машынабудаўнічы 1934 вул. Хмяльніцкага, д. 9 10 8
Мэханіка-тэхналягічны 1958 вул. Я. Коласа, д. 24 10 8
Прыборабудаўнічы 1976 вул. Я. Коласа, д. 22 12 8
Спартова-тэхнічны 2010 Галоўны корпус 3 3
Транспартных камунікацыяў 1958 пр. Незалежнасьці, д. 150 5 7
Тэхналёгіяў кіраваньня і гуманітарызацыі 2002 вул. Я. Коласа, д. 14 10 10
Энэргетычнага будаўніцтва 1986 пр. Незалежнасьці, д. 150 7 6
Энэргетычны 1920 пр. Незалежнасьці, д. 65/2 8 8

Падпарадкаваныя ўстановы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У падпарадкаваньні ўнівэрсытэту знаходзяцца 5 інстытутаў (1. дыстанцыйнай адукацыі, 2. інавацыйных тэхналёгіяў, 3. інтэграваных формаў навучаньня і маніторынгу адукацыі, 4. павышэньня кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў ў новых кірунках разьвіцьця тэхнікі, тэхналёгіі й эканомікі, 5. павышэньня кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў ў мэнэджмэнце і разьвіцьці пэрсаналу), навукова-тэхналягічны парк «Палітэхнік» і досьледны завод «Палітэхнік», цэнтры навукова-тэхнічнай супрацы з 7 краінамі (Вэнэсуэла, Казахстан, Паўднёвая Карэя, Кітай, Латвія, Расея і Сырыя). На 2012 год унівэрсытэт валодаў 12 студэнцкімі гуртажыткамі на 5 тысячаў месцаў[5].

Выбітныя навучэнцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Язэп Юхо (1921- 2004) — выбітны беларускі навукоўца, гісторык права. Доктар юрыдычных навук (1982), прафэсар катэдры тэорыі і гісторыі дзяржавы і права юрыдычнага факультэту БДУ (1983).
  • Жарэс Алфёраў ( нар. 1930) — савецкі і расейскі фізык, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі ў галіне фізыкі ў 2000 годзе за распрацоўку паўправадніковых гетэраструктур і стварэньне хуткіх опта- і мікраэлектронных кампанэнтаў. Яго дасьледаваньні адыгралі вялікую ролю ў інфарматыцы. Дэпутат Дзяржаўнай Думы Расейскай Фэдэрацыі II—VI скліканьняў. Ініцыяваў заснаваньне прэміі «Глябальная энэргія» ў 2002 годзе. Да 2006 году ўзначальваў Міжнародны камітэт па прысуджэньні гэтай прэміі.
  • Уладзімер Крукоўскі (нар. 1937) — беларускі мастак-плякатыст, журналіст. Адзін з аўтараў дзяржаўнага гербу Рэспублікі Беларусь «Пагоня», стваральнік больш як дзьвюхсот плякатаў разнастайнай тэматыкі.

Выбітныя выпускнікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сяргей Касьцюкевіч (нар. 1923 )— машынабудаўнік. Кандыдат тэхнічных навук (1955), прафэсар (1984). Заслужаны работнік вышэйшай школы БССР (1975).
  • Яўген Мечыслававіч Сідаровіч (нар. 1939) - — беларускі навуковец у галіне будаўнічае мэханікі. Доктар тэхнічных навук (2001).
  • Аляксандар Лакотка (нар. 1955) — беларускі архітэктар, этнограф. Доктар гістарычных навук (1993), доктар архітэктуры(2001)[1],акадэмік НАН РБ (2014) (чалец-карэспандэнт НАН РБ ад 2004), сябра Саюзу архітэктараў Беларусі[1].
  • Тамара Чарняўская (нар. 1934) — беларускі гісторык архітэктуры. Кандыдат архітэктуры (1967).
  • Барыс Батура (нар. 1947) — беларускі дзяржаўны дзяяч, старшыня Магілёўскага абласнога выканаўчага камітэту (2000—2008), старшыня Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь (2008—2010), старшыня Менскага аблвыканкаму (з 2010). Генэрал-маёр рэзэрву (2011)[1].
  • Леў Чайлытка (1938-1997) — заслу­жаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (1993).
  • Віктар Даніленка (нар. 1936) — беларускі дыплямат.
  • Аляксандар Герасіменка (нар. 1946) — беларускі палітык і дыплямат.
  • Кастусь Тарасаў (1940- 2010) — беларускі пісьменьнік, гісторык, дзеяч нацыянальна-дэмакратычнага руху Беларусі.
  • Яўген Шмыгалёў (1927 або 1928 — 2000) — інжынэр, адзін з аўтараў артыкула «Курапаты — дарога сьмерці».
  • Юрась Ляўкоў (нар.1964) — беларускі музыка. Бас-гітарыст гурту N.R.M.
  • Генадзь Навіцкі (нар. 1949) — прэм’ер-міністар Рэспублікі Беларусь (2001—2003), старшыня Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу (2003—2008).
  • Міхаіл Марыніч (1940-2014) — былы міністар замежнаэканамічных сувязяў, былы дэпутат беларускага парлямэнту, былы амбасадар Беларусі ў Латвіі, былы палітвязень. Кандыдат эканамічных навук (1996). Старшыня Менскага гарадзкога выканаўчага камітэту (1990-1991).
  • Вячаслаў Кебіч (нар. 1936) — беларускі палітык, першы прэм’ер-міністар Рэспублікі Беларусь у пэрыяд з 1990 па 1994 год.
  • Павал Марыеў (нар. 1938) — беларускі палітык. Герой Беларусі, доктар тэхнічных навук, заслужаны работнік прамысловасьці Рэспублікі Беларусь. Ганаровы грамадзянін Жодзіна і Менскай вобласьці (2008). Сябра Савету Рэспублікі Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь (2003-2008).
  • Уладзімер Папруга (нар. 1960) — беларускі архітэктар-рэстаўратар.
  • Анатоль Кулагін (нар. 1947) — беларускі мастацтвазнавец, гісторык архітэктуры. Кандыдат мастацтвазнаўства (1986).
  • Уладзімер Патупчык (нар. 1958) — беларускі дзяржаўны дзяяч.
  • Віктар Бура (нар. 1953) — беларускі дзяржаўны дзяяч, намесьнік прэм’ер-міністра Беларусі (2006—2010). Амбасадар Ў Кітаі (ад 2011)
  • Уладзімер Сямашка (нар. 1949) — беларускі дзяржаўны дзяяч, першы намесьнік прэм’ер-міністра Беларусі.
  • Аляксандар Азярэц (нар. 1953) — беларускі дзяржаўны дзяяч, міністар энэргетыкі Рэспублікі Беларусь (2006—2013).
  • Алесь Асташонак (1954-2004) — беларускі літаратар, перакладчык.
  • Леанід Анфімаў (нар. 1954) — беларускі дзяржаўны дзяяч, намесьнік старшыні Камітэту дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь.
  • Тамара Габрусь (нар. 1945) — беларускі гісторык архітэктуры, мастацтвазнавец. Сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў. Доктар мастацтвазнаўства (2002). Сябра Савету па манумэнтальным мастацтве Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь (2003).
  • Юры Быкаў (нар. 1964) — ксёндз магістар.
  • Уладзімер Навіцкі (нар.1954) — беларускі спартовы журналіст, спартовы тэлекамэнтатар. Начальнік аддзела камэнтароў і падрыхтоўкі тэматычных праграм галоўнай дырэкцыі спартовага вяшчаньня Нацыянальнай дзяржтэлерадыёкампаніі. Заслужаны дзяяч культуры Рэспублікі Беларусь.
  • Віталь Рымашэўскі (нар. 1975) — беларускі палітык і грамадзкі дзяяч, сустаршыня «Беларускай Хрысьціянскай Дэмакратыі».
  • Мікалай Ладуцька (нар. 1959) — колішні старшыня Менскага гарадзкога выканаўчага камітэту; генэрал-маёр.
  • Юры Чыж (нар.1963) — беларускі прадпрымальнік, адзін з найбагатых людзей Беларусі.
  • Фёдар Стрыкаў (нар. 1947) — ганаровы дарожнік, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня (2004—2008).
  • Яўген Ліпковіч (нар. 1958) — беларускі грамадзкі актывіст і блогер, вядомы пад сваім нікам ў ЖЖ як lipkovichea.
  • Аляксандар Кулікоўскі (нар. 1906) — вучоны ў галіне мэханізацыі торфаздабычы, кандыдат эканамічных навук (1954), кандыдат тэхнічных навук (1983).
  • Аркадзь Моркаўка (1900-1957) — беларускі паэт.
  • Сяргей Ханжанкоў (нар. 1942) — арганізатар і кіраўнік маладзёвай антысавецкай арганізацыі, якая дзейнічала ў Менску ў 1962—1963 гадох і мела на мэце падарваць радыёглушыльную вежу ў Менску.
  • Ігар Войтаў (нар. 1961) — беларускі дзяржаўны дзяяч. Доктар тэхнічных навук. Старшыня Дзяржаўнага камітэту па навуцы і тэхналёгіях ад 2009.
  • Мікалай Зайчанка (нар. 1948) — беларускі дзяржаўны дзяяч, міністар эканомікі Рэспублікі Беларусь (24 сьнежня 2003 — 4 сьнежня 2009). Кандыдат эканамічных навук.
  • Максім Клімковіч (нар. 1958) — беларускі пісьменьнік, драматург.
  • Пётар Пётух (нар. 1950) — старшыня Менскага аблвыканкама (1994 г. – 2 сьнежня 1998 г.), генэральны дырэктар «Белтрансгаз» (1998–2004).
  • Алесь Белы (нар. 1968) — беларускі гісторык. Доктар гуманітарных навук (PhD), гісторыя (2008). Ляўрэат прэміі беларускага ПЭН-цэнтру імя Францішка Багушэвіча 2001 году і Прэміі Міжнароднага Кангрэсу даследчыкаў Беларусі за лепшую кнігу па гісторыі Беларусі 2013 году.
  • Алег Масьліеў (нар.1978) — беларускі архітэктар.
  • Іван Арабейка (нар. 1942) — беларускі паэт.
  • Леанід Лукша (1930-2011) — беларускі навуковец, доктар тэхнічных навук, прафэсар. Заслужаны дзяяч навукі Беларусі.
  • Уладзімер Юрэвіч (нар. 1916) — беларускі пісьменьнік і літаратуразнаўца. Адказны сакратар Камітэта па Дзяржаўных прэміях БССР (з 1985). Сябра Саюзу пісьменьнікаў СССР з 1953 году.Заслужаны работнік культуры Беларускай ССР (1976). Дырэктар Літаратурнага музэю Янкі Купалы (1970-1972).
  • Упендра Махата (нар. 1960) — нэпальскі прадпрымальнік, дыплямат. Ганаровы генэральны консул Каралеўства Нэпал у Рэспубліцы Беларусь, прэзыдэнт Расейска-нэпальскай палаты па камэрцыі і прамысловасьці. Кіраўнік Міжнароднай асацыяцыі выпускнікоў БНТУ (2007). Прадпрымальнік году-2007» РФ.

Выбітныя выкладчыкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сяргей Касьцюкевіч (нар. 1923 )— машынабудаўнік. Кандыдат тэхнічных навук (1955), прафэсар (1984). Заслужаны работнік вышэйшай школы БССР (1975).
  • Яўген Мечыслававіч Сідаровіч (нар. 1939) - — беларускі навуковец у галіне будаўнічае мэханікі. Доктар тэхнічных навук (2001).
  • Тамара Чарняўская (нар. 1934) — беларускі гісторык архітэктуры. Кандыдат архітэктуры (1967).
  • Юры Чантурыя (нар. 1949) — беларускі архітэктар і гісторык архітэктуры. Доктар архітэктуры, прафэсар. Чалец-карэспандэнт Беларускай акадэміі архітэктуры, замежны чалец РААБН. Ляўрэат прэміі імя В. Караля Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Беларусі.
  • Мікола Купава (нар. 1946) - — беларускі мастак. Уладальнік найвышэйшай узнагароды ў галіне кніжнага мастацтва ў Беларусі — Дыплёма і мэдаля імя Францішка Скарыны, ляўрэат прэміі Беларускага Фонду імя Тадэвуша Касьцюшкі, пераможца конкурсу «Вечныя месты». Сябра Саюзу мастакоў (з 1978).
  • Анатоль Мяцельскі (нар. 1950) — беларускі матэматык. Доктар фізыка-матэматычных навук (1998), прафэсар (1999).
  • Генадзь Лаўрэцкі (нар. 1958) — беларускі архітэктар і мастацтвазнавец. Кандыдат мастацтвазнаўства. Узначальвае архітэктурна-мастацкую раду Беларускага экзархату Расейскай праваслаўнай царквы.
  • Лявон Більдзюкевіч (1895 -1942) — беларускі пэдагог, матэматык, грамадзкі дзяяч.
  • Уладзімер Стральцоў (1905- 2001) — беларускі й расейскі кінарэжысэр, аўтар шэрагу кінастужак. Сябар Саюзу кінэматаграфістаў БССР ад 1957.
  • Міхась Гурын (нар. 1941) — беларускі археоляг, гісторык. Доктар гістарычных навук (1991).
  • Мікалай Мікулік (нар. 1932) — беларускі навукоўца ў галіне прыкладной матэматыкі. Доктар тэхнічных навук (1992), прафэсар (1991). Заслужаны працаўнік адукацыі Беларусі (1995).
  • Міхась Бельскі (1921-1988) — беларускі мастак, графік.
  • Леанід Лукша (1930-2011) — беларускі навуковец, доктар тэхнічных навук, прафэсар. Заслужаны дзяяч навукі Беларусі.
  • Леанід Ліпінскі (1921—1982) — беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук (1975), прафэсар (1974).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэтсховішча мультымэдыйных матэрыялаў