Беластоцкае ваяводзтва (1919—1939)
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Беластоцкае ваяво́дзтва (па-польску: Województwo białostockie) — адміністратыўная адзінка ў міжваеннай Польскай Рэспубліцы. Цэнтар — Беласток.
Было ўтворанае ў 1919 г. Скасаванае ў выніку далучэньня Заходняй Беларусі да БССР у 1939 г. згодна з пактам Молатава-Рыбэнтропа.
[рэдагаваць] Паветы
У склад ваяводзтва ўваходзілі, у прыватнасьці, Аўгустоўскі, Беластоцкі, Бельскі, Ваўкавыскі (з 1921 г.), Гарадзенскі (з 1921 г.), Сакольскі і іншыя паветы[1].
[рэдагаваць] Ваяводы
[рэдагаваць] Крыніцы
| Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел міжваеннай Польскай Рэспублікі | ||
|---|---|---|
| Ваяводзтвы |
Беластоцкае · Валынскае · Варшаўскае · Віленскае · Келецкае · Кракаўскае · Лодзкае · Львоўскае · Люблінскае · Наваградзкае · Палескае · Паморскае · Познанскае · Станіславаўскае · Сылескае (аўтаномнае) · Тарнопальскае
|
 |
| Гарады | ||
| Паветы Беластоцкага ваяводзтва міжваеннай Польскай Рэспублікі | ||
|---|---|---|
|
Астраленскі (да 1939) · Астроўскі (да 1939) · Аўгустоўскі · Белавескі (1921-1922) · Беласток (асобны гарадзкі павет з 1928) · Беластоцкі · Бельскі · Ваўкавыскі (з 1921) · Высокамазавецкі · Гарадзенскі (з 1921) · Кольненскі (да 1932) · Ломжынскі (да 1939) · Сакольскі · Сейненскі (да 1925) · Сувальскі · Шчучынскі
|
 |
|
