Беспрацоўе
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Беспрацоўе — суадносіна долі беспрацоўных і ўсяго насельніцтва. Беспрацоўнымі лічацца людзі працаздольнага (18-60 год) узросту, якія ня маюць працы, пры гэтым не зьяўляюцца студэнтамі, пэнсіянэрамі ці ваеннаслужачымі і зарэгістраваныя ў цэнтры занятасьці.
Такім чынам, усіх працаздольных дзеляць на:
- эканамічна актыўныя
- занятыя
- беспрацоўныя
- эканамічна пасыўныя
- студэнты
- ваенныя
- пэнсіянэры
Зьмест |
[рэдагаваць] Тыпы беспрацоўя
- фрыкцыйные — пераход людзей зь месца на месца ў пошках лепшай працы
- струтурнае — у сувязі зь мадэрнізацыяй вытворчасьці
- натуральнае — сума фрыкцыйнага і струтурнага, той узровень, пры якім ня падае ВНП. Нормай беспрацоўя лічыцца 2-5%.
- цыклічнае — беспрацоўе ва ўмовах эканамічнага спаду.
[рэдагаваць] Прычыны скажэньня інфармацыі
- ілжывая інфляцыя
- частковая занятасьць
- адчай людзей знайсьці працу
- грамадзяне, якія не зарэгістраваныя
[рэдагаваць] Наступствы
- спад ВНП
- зьмяншэньне даходаў і павышэньне расходаў дзяржавы
- пагоршаньне дэмаграфічнай сытуацыі
- рост злачыннасьці
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Беспрацоўе — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
