Бінаўральны эфэкт
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Бінаўральны эфэкт, лякалізацыя гуку (ад лац. bini — пара і лац. auris — вуха) — здольнасьць чалавека і жывёл вызначаць, у якім напрамку ад іх знаходзіцца крыніца гуку. Эфэкт абумоўлены наяўнасьцю двух гукапрымальнікаў — вушэй. Гукавыя хвалі звычайна падыходзяць да аднаго вуха раней, чым да другога. Вушы здольныя ўлоўліваць гэтую розьніцу, калі яна ня меншая за 0,00003 сэк.[1] Каб вызначыць напрамак, адкуль ідзе гук, чалавек паварочвае галаву да крыніцы гуку так, каб вушы ўчулі гук адначасова. Гэты эфэкт выкарыстоўваецца ў гукаўлоўніках.
[рэдагаваць] Глядзіце таксама
[рэдагаваць] Крыніцы
- ^ В. Я. Березовский, И. Н. Веселовский, А. Я. Модестов, В. Л. Левкович. Справочник по элементарной математике, механике и физике. Издание восьмое. Государственное издательство БССР, редакция научно-технической литературы. — Мн., 1962.
|
|
На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпэдыі. Калі ласка, скарыстайцеся падказкай і прастаўце спасылкі згодна з рэкамэндацыямі. |
|---|
