Вадарод

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Вадарод → Гель


H

Li
Выгляд
газ бяз колеру
Агульная інфармацыя
Назва, сымбаль, атамны нумар Вадарод, H, 1
Катэгорыя элемэнту Немэталы
Група, пэрыяд, блёк 1 (IA), 1, s
Адносная атамная маса 1,00794 г·моль−1
Канфігурацыя электронаў 1s1
Электронаў у абалонцы 1
Electron shell 001 Hydrogen.svg
Фізычныя ўласьцівасьці
Фаза Газ
Шчыльнасьць (пры п. т.) 8,99×10-5 г·см−3
Тэмпэратура плаўленьня 14,025 K, -259,125 °C
Тэмпэратура кіпеньня 20,268 K, -252,882 °C
Крытычны пункт 33,24 K, 1,297 МПа
Удзельная цеплыня плаўленьня 0,117 кДж·моль−1
Цеплаёмістасьць (25 °C) 28,83 Дж·моль−1·K−1
Насычаная пара
P/Pa 1 10 100 1 k 10 k 100 k
at T/K 6,8 7,9 9,4
Структура крышталічнай краты гексаганальная структура
Магнэтызм diamagnetic
Цеплаправоднасьць (300 K) 0,1805[1]-0,1815 Вт·м−1·K−1
Хуткасьць гуку 1261 м/с
пры 298,15 K - 1314 м/с
Уласьцівасьці атама
Ступені затляненьня +1, 0, -1
Электраадмоўнасьць 2,1 (Шкала Паўлінка)
Энэргіі іянізацыі 1-я: 1312 кДж·моль−1
Атамны радыюс (разл.) 25 (53) пм
Кавалентны радыюс 37 пм
Радыюс Ван дэр Ваальса 120 пм
Вадарод
Агульная інфармацыя
Судачыненьні масы ў абалонцы Зямлі 0,15[1]-0,88%
Фізычныя зьвесткі
Хімічная структура пры

нармальных умовах

Дыгідраген H2
Шчыльнасьць (Вадкасьць) каля 70 кг/м³
Малярны аб'ём 22,42 · 10-3 м³/(моль H2)
Магнетычная сусцэптыбілітычнасьць 9,9 · 10-9
Энтальфія рэакцыі (H2 + ½ O2 -> H2O) 285.9 кДж/(моль H2)
Цяпло пры выпарваньні 0,891 кДж/(моль H2)
Тэмпэратура плаўленьня 0,117 кДж/(моль H2)
Газавы ціск 209 kПа пры 23 K (p-Вадарод)
Удзельная цеплаёмкасьць 14304 Дж/(кг · K)
Шчыльнасьць энэргіі на м³ 10,7 МДж/м³
Шчыльнасьць энэргіі на кг 120 МДж/кг
індэкс пераламленьня 1.000132 (газ) 1.12 (вадкасьць)
Хімічныя якасьці
Аксіды (Алькалічнасьць) H2O (амфатэрны)
Нармальны патэнцыял 0 В (H+ + e- → H)
Ізатоп
Ізатоп NH t1/2 ZM ZE MeV ZP
1H 99,985% H зьяўляецца стабільным пры 0 нэўтронаў
²H 0,0145% H зьяўляецца стабільным пры 1 нэўтроне
³H 10-15 % 12,33 a β- 0,019 ³He
4H {сын.} 9,93696x10-23 s n 2,910 ³H
5H {сын.} 8,01930x10-23 s n k.A. 4H
6H {сын.} 3,26500x10-22 s n k.A. ³H
7H {сын.} k.A. n k.A. k.A.
NMR-якасьці
1H ²H ³H
Сьпін ядра 1/2 1 1/2
гама / рад/ Т 2,675 · 108 4,106 · 107 2,853 · 108
Адчувальнасьць 1 0,00965 1,21
Лармафрэквентнасьць пры B = 4,7 Т 200 МГц 30,7 МГц 213 МГц
Па магчымасьці выкарыстоўваецца агульнапрынятая міжнародная сыстэма адзінак СІ. Пры адсутнасьці іншых заўваг, маюць сілу стандартныя ўмовы.

Вадаро́д — хімічны элемэнт з парадкавым нумарам 1, скарочаны сымбаль элемэнту — H (ад лацінскага hydrogenium «утваральнік вады»; ад старажытнагрэцкага ύδρω «вада» і γίγνομαι «станавіцца», «узьнікаць», «утварацца»). У пэрыядычнай сыстэме элемэнтаў вадарод займае месца ў першым пэрыядзе першай групы і стаіць такім чынам на першым месцы. Упершыню выдзелены ў 1766 годзе Генры Кавендышам, хоць яшчэ ў 1671 назіраўся Робэртам Бойлем[2].

Вадарод зьяўляецца самым лёгкім і самым распаўсюджаным хімічным элемэнтам Сусьвету, але не Зямлі. Вадарод уваходзіць у склад вады і большасьці арганічных злучэньняў.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Гельфанд, Б. Е. Водород : параметры горения и взрыва / [Б. Е. Гельфанд, О. Е. Попов, Б. Б. Чайванов]. — Москва : Физматлит, 2008. — 286 с : ил. ; 22х14 см — (Химическая физика). — Библиогр. в конце гл. — Авт. указ. на обороте тит. л. — ISBN 978-5-9221-0898-0.
  • Аманназаров, Амангельды. Методы и приборы для определения водорода (газовый анализ) : справочник / А. Аманназаров, Г. Л. Розинов, Н. М. Чубукова. — Москва : Химия, 1987. — 124 с.
  • Ленский, Леонид Александрович. Физика и химия трития / Л. А. Ленский. — Москва : Энергоиздат, 1981. — 112 с : ил. ; 21 см — Библиогр.: с. 104—112.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Вадародсховішча мультымэдыйных матэрыялаў