Вайсковая справа

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Вайсковая справа — складаны тэрмін, які можа мець наступныя значэньні:

  • У шырокім разуменьні ахоплівае ўсе пытаньні вайсковае тэорыі і практыкі, зьвязаныя з вайсковым будаўніцтвам, падрыхтоўкай і дзеяньнямі ўзброеных сілаў, у мірны і ваенны час, падрыхтоўкі насельніцтва краіны на выпадак вайны[1];
  • у вузкім разуменьні — гэта сыстэма ведаў, неабходных вайскоўцам і вайсковаабавязаным для пасьпяховага выкананьня свайго вайсковага абавязку.

Прафэсія салдата як частка вайсковай справы зьяўляецца старэйшай за ўсю пісаную гісторыю. Адныя з найстарэйшых выяваў з Антычнасьці адлюстроўваюць моц і веліч военачальнікаў. Бітва пры Кадэшы ў 1274 да н. э. была адным з ключавых момантаў у праўленьні Рамзэса II і ўсхвалялася ў старажытных эгіпецкіх барэльефах. Праз тысячу гадоў, у Азіі, першы кітайскі імпэратар Цынь Шыхуандзі настолькі намерваўся ўразіць багоў сваёй ваеннай моцай, што быў пахаваны разам са сваёй тэракотавай арміяй. Аднымі з самых адданых вайсковай справе былі рымляне, пакінуўшы ў спадчыну мноства трактатаў і помнікаў пісьменнасьці, а таксама архітэктурных помнікаў, такіх як трыюмфальныя аркі і калёны(en).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Военный энциклопедический словарь. — М.: Военное издательство, 1984.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Вайсковая справасховішча мультымэдыйных матэрыялаў