Васілевічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Васілевічы
Coat of Arms of Vasilevičy, Belarus.svg Flag of Vasilevičy, Belarus.svg
Герб Васілевічаў Сьцяг Васілевічаў
Першыя згадкі: XV ст.
Горад з: 1971
Вобласьць: Гомельская
Раён: Рэчыцкі
Гарадзкі савет: Васілевіцкі
Насельніцтва: 3923[1] (2009)
Тэлефонны код: +375 2340
Паштовы індэкс: 247550
Геаграфічныя каардынаты: 52°14′50.1″ пн. ш. 29°49′37.5″ у. д. / 52.24725° пн. ш. 29.827083° у. д. / 52.24725; 29.827083Каардынаты: 52°14′50.1″ пн. ш. 29°49′37.5″ у. д. / 52.24725° пн. ш. 29.827083° у. д. / 52.24725; 29.827083
Васілевічы на мапе Беларусі
Васілевічы
Васілевічы
Васілевічы

Васіле́вічы[2] — горад у Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласьці Беларусі. Насельніцтва 3923[1] чал. (2009).

Знаходзяцца за 45 км на захад ад Рэчыцы, за 86 км ад Гомлю. Чыгуначны вузел (лініі на Гомель, Калінкавічы, Хойнікі), аўтамабільная дарога злучае места з магістральлю ГомельКалінкавічы.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XV ст.: першыя згадкі, вядомыя як вёска ў Менскім ваяводзтве Вялікага Княства Літоўскага.
  • 1466: паводле Літоўскай мэтрыкі, вёскай валодала абшарніца Іванава.
  • 1560: згодна з рэвізіяй Рэчыцкага староства у Васілевічах знаходзіліся 17 дымоў і 7 службаў; праз паселішча праходзіў гасьцінец РэчыцаМазыр.
  • 1793: у выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай Абодвух Народаў апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі.
  • 1795: сяло у Рэчыцкім павеце, якім валодаў граф Юдзіцкі; дзейнічала Сьвята-Мікалаеўская царква.
  • 1825: у Васілевічах збудавалі новы драўляны будынак царквы.
  • 1866: у сяле адкрылася народная вучэльня, дзейнічала царкоўна-прыходзкая школа.
  • 1878: на ўскраіне Васілевічаў, дзе залягае найглыбейшы на Палесьсі тарфянік, пачала працаваць мэтэастанцыя для вывучэньня клімату Палесься.
  • 1882: згадваюцца ў кнізе «Жывапісная Расея»:
« Вялікая казённая вёска Васілевічы ляжыць на рубяжы непраходных балот, называемых Хмяльніцкімі. Тут тры царквы і касьцёл. Непадалёк ад Васілевічаў знаходзяцца студні, якія называюцца «заўжынамі». Паданьне гаворыць, што яны пабудаваныя па загадзе вялікай князёўны Вольгі. Гэта апошнія населеныя пункты. Далей цягнецца панства туманаў, лясоў, балот.[3] »
  • 15 лютага 1886: адкрылася чыгуначная станцыя на лініі ЛунінецГомель, Васілевічы пачалі хутка забудоўвацца.
  • 1890: цэнтар воласьці; у Васілевічах працавалі паштова-тэлеграфная кантора, хлебазапасная крама, 5 крамаў, 2 ветравыя і 2 конныя млыны, 2 кузьні, 2 карчмы; дзейнічаў габрэйскі малітоўны дом.
  • 19041913: у Васілевічах працаваў дрэваапрацоўчы завод з паравой машынай; ягоная прадукцыя прадстаўлялася на Сусьветнай выставе ў Бэльгіі ў 1905 року, дзе атрымала Вялікі Залаты мэдаль.
  • пач. 1918: мястэчка занялі нямецкія войскі.
  • жнівень 1918: партызаны разьбілі нямецкі гарнізон які месьціўся ў Васілевічах.
  • пач. сакавікачэрвень 1920: мястэчка занялі польскія войскі.
  • 1 студзеня 1919: згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала Васілевічы разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
  • 26 красавіка 1919: цэнтар воласьці Гомельскай губэрні.
  • 8 сьнежня 1926: вярнуліся ў склад БССР.
  • 19251927: у Васілевічах працаваў лясны тэхнікум, які да гэтага месьціўся ў Гомлі, а пасьля ў Буда-Кашалёва; у гэты ж пэрыяд працавалі торфазавод, 2 кузьні, сьлясарная майстэрня, паравы млын, цагельня, смалярня, дрэваапрацоўчая майстэрня, сямігадовая школа, хата-чытальня, лякарня.
  • 8 сьнежня 19264 жніўня 1927, 20 лютага 193816 верасьня 1959: цэнтар раёну, які да 1954 году ўваходзіў у склад Палескай вобласьці, а з 1954 — у склад Гомельскай вобласьці.
  • 19271938, з 1959: у Рэчыцкім раёне.
  • 1934: у Васілевічах пачала працаваць машына-трактарная станцыя.
  • 1950: атрымалі афіцыйны статус гарадзкога пасёлку.
  • 1971: атрымалі статус места.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1857 — 956 чал.[4]
  • 1968 — 10,9 тыс. чал.[5]
  • 1991 — 5,8 тыс. чал.[6]
  • 2006 — 4,4 тыс. чал.
  • 2008 — 4,4 тыс. чал.
  • 2009 — 3923[1] чал. (перапіс)

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прадпрыемствы харчовай (піўзавод), дрэваапрацоўчай, будаўнічых матэрыялаў прамысловасьці.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Спыніцца можна ў мескай гасьцініцы.

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Могілкі габрэйскія.
  • Царква Сьв. Мікалая (1825).

Вядомыя выхадцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Перепись населения — 2009. Гомельская область(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf)
  3. ^ Васілевічы // Нашы гарады: грамадска-палітычнае даведачнае выданне / У. А. Малішэўскі, П. М. Пабока. — Мн.: Народная асвета, 1991.
  4. ^ Wasilewicze (6) // Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага і іншых славянскіх краёў(пол.). Tom XIII: Warmbrun — Worowo. — Warszawa, 1893. S. 126
  5. ^ Василевичи // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
  6. ^ Василевичи // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]