Вежа валынскага тыпу

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Вежа валынскага тыпу або стоўп - тып манумэнтальных абарончых вежаў, якія ўзводзіліся на Валыні, а таксама на землях сучасных Беларусі і Польшчы ў другой палове XIII - XIV стагодзьдзі.

Зьмест 1 Архітэктура 2 Стаўпы існавалі на тэрыторыі Беларусі 3 На тэрыторыі Валыні 4 На тэрыторыі Польшчы 5 Літаратура

[рэдагаваць] Архітэктура

У пляне мелі круглыую або прастакутную форму. Адпавядалі тагачаснай тактыцы актыўнага штурма з выкарыстаньнем камнекідальных машынаў.

Зьяўляюцца выбітнымі зьявамі ў гісторыі дойлідства ва ўсходніх славянаў: гэта былі адны зь першых мураваных абарончых пабудоў, самыя першыя замкі, якія сымбалізавалі пераход да фэўдалізму.

Блізкіх да нямецкіх бэргфрыдаў, рэдка выконвалі жылыя функцыі (як францускі данжон).

[рэдагаваць] Стаўпы існавалі на тэрыторыі Беларусі

• Берасьце
• Камянец
• Тураў
• Наваградак
• Горадня

(На сёньняшні дзень захаваўся толькі стоўп у Камянцы).

[рэдагаваць] На тэрыторыі Валыні

• Стоўп'е
• Белавін

[рэдагаваць] На тэрыторыі Польшчы

[рэдагаваць] Літаратура

• Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік. Мінск, 1993. ISBN 5-85700-078-5