Войцех Манівід

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Войцех Манівід
POL COA Leliwa.svg
Герб «Ляліва»
Асабістыя зьвесткі
Памёр: каля 1460
Род: Манівіды
Бацькі: Кайлікін
Дзеці: Іван (Івашка)

Манівід (у каталіцтве Войцех або, паводле мясцовай традыцыі, Альбэрт; каля 1360 — 1424) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Намесьнік (13961413) і першы ваявода віленскі1413). Заснавальнік роду Манівідаў.

Ад вялікага князя Вітаўта атрымаў Геранёны, Суботнікі (абодва ў 1396), Лаздуны і Жупраны ў Ашмянскім павеце, Бярэзань, Гнязьдзілавічы, Дзедзелавічы, Домжарыцы, Докшыцы, Мсьціж у Харэцкай воласьці, Гасьцілавічы ў Лагойскім княстве (1407), Станькаў у Менскім павеце, Сярпейск у Смаленскай зямлі, Брагін, Горваль і Любеч у былым Чарнігаўскім княстве[1].

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Зь літоўскага баярскага роду, сын Кайлікіна (Гайлігіна). Меў брата Юрыя Гедыгольда. Пры складаньні Гарадзельскай уніі (1413) прыняў герб «Ляліва».

Згадваецца з 1387 у складзе рады вялікага князя.

Вядомыя пячаткі: з 1398 году з надпісам «SIGILL ALBRECI MONEWID» і з 1410 году з надпісам + s. alberti : capit : de : vilna, яшчэ адна з 1419 з гербам «Ляліва».

Першы раз ажаніўся зь Юліяніяй, дачкой Сьвятаслава Смаленскага, другі — зь Ядвігай. Меў сына Івана (праўдападобна, у першым шлюбе).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Насевіч В. Манівідавічы // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 270.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]