Вусач

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Звычайны вусач
Barbel.jpg
Клясыфікацыя
Царства Жывёлы
Надкляса Рыбы
Кляса Касьцявыя рыбы
Сямейства Карпавыя
Род Барбусы
Від Звычайны вусач
Бінамінальная намэнклятура
Barbus barbus

Звычайны вусач (па-лацінску: Barbus barbus) — рыба сямейства карпавых атрада карпападобных. Уключаны ў сьпіс рэдкіх і зьнікаючых рыб Эўропы, Чырвоную кнігу Міжнароднага саюзу аховы прыроды, Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь, Чырвоную кнігу Расейскай Фэдэрацыі, Чырвоную кнігу Ўкраіны, Чырвоную кнігу Польшчы[1].

Апісаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Даўжыня 40—60, часам да 90 см, маса 2—3, зрэдку да 10 кг. Цела доўгае, амаль цыліндрычнае, спінка зеленавата-жаўтаватая, аліўкава-зялёная, брушка белаватае, бураватае. Спінны і хваставы плаўнікі цёмныя, астатнія чырванаватыя. На рыле 4 вусікі (адсюль назва). Корміцца чарвямі, лічынкамі насякомых, малюскамі, ракападобнымі, воднымі расьлінамі. Мяркуюць, што ікра ядавітая.

Распаўсюджанасьць і жыцьцёвы арэал[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вусач на паштовай марцы Беларусі

Жыве на ўчастках рэк з галечным і камяністым грунтам і хуткай плыньню. Пашыраны ў многіх рэках Эўропы. У Беларусі ёсьць у рэках басэйна Нёмана, Дняпра і Буга. Мясцовыя назвы: на Дняпры — мірон, радзей марэна, марона, на Нёмане — келб, або марскі келб.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]