Віня-Пых (кніга)
| «Віня-Пых» | |
| Winnie-the-Pooh | |
| Жанр: | Дзіцячы раман |
|---|---|
| Аўтар: | Алан Мілн |
| Мова арыгіналу: | Ангельская |
| Публікацыя: | 14 кастрычніка 1926 (86 гадоў таму) |
| Выдавецтва: | Мэтуэн (Лёндан, Ангельшчына) |
| Колькасьць старонак: | 128 |
| Ілюстратар: | Эрнэст Шэпард |
| Пераклад на беларускую: | 2007 |
| Перакладчык: | Віталь Воранаў |
| Носьбіт: | Кніга |
| Наступны твор: | «Пыхаў закуток» |
| ISBN: | 978-985-5487-12-X |
| Электронная вэрсія | |
«Віня-Пых» — першая кніга прыгодаў пра Віня-Пыха, аўтарства A. A. Мілна, напісаная ў 1926 годзе. Працяг прыгодаў у кніжцы «Пыхаў Закуток».
Некаторыя часткі кнігі былі папярэдне друкаваныя ў форме апавяданьняў. Першая частка, напрыклад, была адаптаваная з апавяданьня «Падазроныя Пчолы», апублікаванага ў London Evening News, у час Божага Нараджэньня 1925 году.
Кніга была перакладзеная ў больш чым 30 моваў, у тым ліку і на беларускую, а таксама лацінскую і мову эспэранта.
На беларускую мову кніжка была перакладзеная ў 2003 годзе, але з прычыны доўгай працэдуры набываньня аўтарскіх правоў на выданьне, у форме кніжкі выйшла толькі ў 2007 годзе накладам у 2000 асобнікаў[1] у выдавецтве «Белы Крумкач» (Познань, Польшча). Пераклад на беларускую — Віталь Воранаў.
Зьмест |
Зьмест[рэдагаваць]
- У якой мы знаёмімся зь Віня-Пыхам і грамадкай Пчолаў, і тут акурат пачынаюцца ўсе прыгоды
- У якой Пых ідзе ў госьці і захрасае ў дзірцы
- У якой Пых і Парсючок пайшлі на паляваньне і ледзь не злавілі Лыску
- У якой Восьлік Іа губляе хвост, а Пых ягоны хвост знаходзіць
- У якой Парсючок сустракае Мамантука
- У якой Іа сьвяткуе свой Дзень Народзінаў і атрымлівае два падарункі
- У якой Кенга і Малеча Ру зьяўляюцца ў Лесе, а Парсючку даюць лазьню
- У якой Крыштусь Родзька вядзе палярную Ікспыдыцыю на Паўночнае Канцавосьсе
- У якой Парсючок цалкам акружаны вадою
- У якой Крыштусь Родзька ладзіць імпрэзу ў гонар Пыха, а пасьля мы ўсе разьвітваемся
Цытаты[рэдагаваць]
Сьпярша ён падумаў: «Гэтае бзыканьне мусіць нешта азначаць. Так не бывае, каб нейкае бзыканьне гудзела і бзыкала проста так, зь ніадкуль. Калі я чую бзыканьне, значыць, хтосьці бзыкае, а дзеля таго, каб бзыкаць, наколькі я разумею, трэба быць пчалой».
Крыніцы[рэдагаваць]
- ^ Аляксандар Пукшанскі. Віні Пух стаў дзяўчынкай і загаварыў па-беларуску // Жырандоля. — 5 верасьня 2009. — № 24 (70). — С. 4.
Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць]
- Афіцыйны сайт кніжкі
- Мілн Алан. Віня-Пых // Сеціўная крама «Прастора»
