Галоснасьць

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Галоснасьць (па-расейску: Гласность) — палітыка максімальнай адкрытасьці ў дзейнасьці дзяржаўных установаў і свабоды інфармацыі. У сучасным словаўжываньні, асноўны кампанент палітыкі перабудовы, якая праводзілася М. С. Гарбачовым у другой палове 1980-х у СССР. Дзякуючы ёй адбыліся значныя паслабленьні цэнзуры і ліквідацыя існуючых у савецкім грамадстве шматлікіх інфармацыйных бар’ераў.

Галоснасьць у СССР[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мітынг галоснасьці — мітынг, праведзены дысыдэнтамі і спачуваючымі 5 сьнежня 1965 году на Пушкінскай плошчы ў Маскве. Ён стаў першай публічнай палітычнай дэманстрацыяй у пасьляваенным СССР.[1].

Тэрмін пачалі шырока ўжываць з 1987 года як значэньне аднаго з галоўных напрамкаў рэформ («галоснасьць — перабудова — паскарэньне»), якія праводзіліся ў 19871991 гадах М. С. Гарбачовым на пасадзе Генэральнага сакратара ЦК КПСС і Прэзыдэнта СССР, шырока вядомых пад агульнай назвай «Перабудова». Тады ж зьявіліся лёзунгі: «Больш галоснасьці! Больш дэмакратыі!».

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ 5 декабря 1985. М. Сост. Зубарев Д. И.2005