Ганс Вільгельм Гайгер

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Ганс Вільгельм Гайгер
па-нямецку: Hans Geiger
Geiger,Hans 1928.jpg
Ганс Вільгельм Гайгер (1928)
Нарадзіўся 30 верасьня 1882
Памёр 24 верасьня 1945
Навуковая сфэра фізыка
Альма-матэр Унівэрсытэт Эрлангена-Нюрнбэрга
Вядомы як вынаходнік лічыльніка Гейгера

Ганс Вільгельм Гайгер (па-нямецку: Hans Geiger, 30 верасьня 1882 — 24 верасьня 1945, Патсдам) — нямецкі фізык, першым стварыў дэтэктар альфа-часьцінак і іншых іянізаваных выпраменьваньняў. Найбольш вядомы як вынаходнік лічыльніка Гейгера і ўдзельнік экспэрымэнту, у якім быў адкрытае атамнае ядро (разам з Эрнэстам Марсдэнам). Нарадзіўся ў горадзе Neustadt an der Weinstraße, Райнлянд-Пфальц, Нямеччына. Нарадзіўся ў сям'і Вільгельма Гайгера, прафэсара Унівэрсытэту Эрлангена-Нюрнбэрга. Ганс Вільгельм Гайгер паступіў ва унівэрсытэт Эрлангена ў 1902 годзе і атрымаў ступень доктара ў 1906 годзе[1]. У 1907 годзе ён пачаў працу з Эрнэстам Рэзэрфордам ва унівэрсытэце Манчэстэра і ў 1909 годзе, разам з Эрнэстам Марсдэнам, правёў знакаміты экспэрымэнт з залатой фольгай, у якім было адкрыта атамнае ядро. Рэзэрфорд і Гайгер стварылі трубку Рэзэрфорда-Гайгера, якая пазьней стала лічыльнікам Гейгера[2][3][4]. У 1911 годзе Гайгер і Джон Мітчэл Нэтал выявілі закон Гайгера-Нэтала (яшчэ завецца правіла Гайгера-Нэтала) і правялі экспэрымэнты, якія прывялі да стварэньня мадэлі атама Рэзэрфорда[5][6]. У 1928 годзе Гайгер са сваім вучнем Вальтарам Мюлерам стварыў удасканаленую вэрсію лічыльніка Гайгера, лічыльнік Гайгера-Мюлера[7][8].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Krebs, A. T. Hans Geiger: Fiftieth Anniversary of the Publication of His Doctoral Thesis, 23 July 1906 // Science. — 1956. — Vol. 124. — № 3213). — С. 166. — DOI:10.1126/science.124.3213.166
  2. ^ Rutherford E.; Geiger H. An electrical method of counting the number of α particles from radioactive substances // Proceedings of the Royal Society of London, Series A. — London: 1908. — № 81 (546). — С. 141–161. — ISSN 1364-5021. — DOI:10.1098/rspa.1908.0065
  3. ^ Geiger H. Über eine einfache Methode zur Zählung von α- und β-Strahlen (On a simple method for counting α- and β-rays) // Verhandlungen der Deutschen physikalische Gesellschaft (Proceedings of the German Physical Society. — 1913. — Vol. 15. — С. 534–539.
  4. ^ Campbell J. = Rutherford Scientist Supreme, AAS Publications. — 1999.
  5. ^ H. Geiger and J.M. Nuttall The ranges of the α particles from various radioactive substances and a relation between range and period of transformation // Philosophical Magazine, series 6. — 1911. — Vol. 22. — № 130. — P. 613-621.
  6. ^ H. Geiger and J.M. Nuttall The ranges of α particles from uranium // Philosophical Magazine, series 6. — 1912. — Vol. 23. — № 135. — P. 439-445.
  7. ^ Geiger; Müller W. Трубка для падліку электронаў, прызначаная для вымярэньня слабой радыёактыўнасьці = Elektronenzählrohr zur Messung schwächster Aktivitäten // Die Naturwissenschaften (The Sciences). — Berlin/Heidelberg: Springer, 1928. — № 16 (31). — С. 617–618. — ISSN 0028-1042. — DOI:10.1007/BF01494093
  8. ^ Geiger, H. and Müller, W. Трубка для падліку электронаў = Das Elektronenzählrohr // Physikalische Zeitschrift. — 1928. — № 29. — С. 839-841.