Гарадзішча (Баранавіцкі раён)
| Гарадзішча | |
Касьцёл Найсьв. Панны Марыі |
|
| Вобласьць: | Берасьцейская |
| Раён: | Баранавіцкі |
| Пасялковы савет: | Гарадзішчанскі |
| Насельніцтва: | 2,5 тыс. (2008) |
| Тэлефонны код: | +375 163 |
| Паштовы індэкс: | 225328 |
| Аўтамабільны код: | 1 |
| Геаграфічныя каардынаты: | 53°19′20″ пн. ш. 26°00′48″ у. д. / 53.32222° пн. ш. 26.01333° у. д.Каардынаты: 53°19′20″ пн. ш. 26°00′48″ у. д. / 53.32222° пн. ш. 26.01333° у. д. |
|
Гарадзішча на мапе Беларусі
Гарадзішча
|
|
Гарадзі́шча — мястэчка ў Беларусі, у вярхоўі ракі Сэрвач. Цэнтар пассавету Баранавіцкага раёну Берасьцейскай вобласьці. Насельніцтва 2,5 тыс. чал. (2008). Знаходзіцца за 20 км на поўнач ад Баранавічаў, за 25 км ад чыгуначнай станцыі Баранавічы-Палескія (лінія Берасьце — Менск); на аўтамабільнай дарозе Баранавічы — Наваградак.
Зьмест |
[рэдагаваць] Гісторыя
Упершыню Гарадзішча згадваецца ў сяр. ХІІІ ст., калі паселішча ўжо далучылася да Вялікага Княства Літоўскага. У 2-й пал. XV ст. мясьціна згадваецца як вялікакняскі двор. У 1494 Ян Кезгайлавіч заснаваў тут касьцёл.
На мяжы XV—XVI стст. Гарадзішча знаходзілася ў валоданьні князя Сямёна Бельскага, з 1501 — вялікай княгіні Алены Іванаўны. У XVІ—XVІІІ стст. паселішча ўваходзіла ў склад Наваградзкага павету Наваградзкага ваяводзтва і належала Няміравым, Хадкевічам, Гастомскім, Пацам і іншым. У 1640 Каменскія збудавалі тут мураваны касьцёл. У кан. XVII ст. мястэчка перайшло да Зяновічаў.
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Гарадзішча апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, дзе ў 1795 зрабілася цэнтрам воласьці Наваградзкага павету. Станам на 1798 тут дзейнічалі грэка-каталіцкая царква і касьцёл. Па здушэньні вызвольнага паўстаньня ў 1831 расейскія ўлады канфіскавалі мястэчка ў графа Людвіка Паца. З 1833 Гарадзішча знаходзілася ў валоданьні Бухавецкіх. Па здушэньні нацыянальна-вызвольнага паўстаньня ў 1864 царскія ўлады гвалтоўна перарабілі мясцовы касьцёл на царкву Маскоўскага патрыярхату. Станам на 1866 у Гарадзішчы было 60 двароў, працавалі 2 праваслаўныя цэрквы (колішнія касьцёл і грэка-каталіцкая царква), народная вучэльня (адкрылася ў 1863), капліца, сынагога, 4 малітоўныя дамы, багадзельня, конная паштовая станцыя, цагельня, бровар, управа; праводзілася 2 рэгулярныя кірмашы; працаваў лекар. На 1909 у мястэчку і аднайменным маёнтку было 246 двароў, працавалі пошта і тэлеграф, народная вучэльня (у 1901 96 вучняў, зь іх толькі 9 дзяўчынак), аптэка, лякарня, валасная ўправа, 2 праваслаўныя царквы, сынагога, 5 габрэйскіх дамоў малітвы, цагельня, больш за 19 крамаў, багадзельня, конная паштовая станцыя, 2 кірмашы. У Першую сусьветную вайну ў 1916 каля мястэчка прайшла Скробава-Гарадзішчанская апэрацыя.
Згодна з Рыскай мірнай дамовай (1921) Гарадзішча апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе зрабілася цэнтрам гміны Наваградзкага павету. У гэты час тут было 165 двароў. У сяр. 1930-х у мястэчку працавалі гмінная ўправа, школа, аптэка.
У 1939 Гарадзішча ўвайшло ў БССР, дзе 15 студзеня 1940 атрымала афіцыйны статус пасёлку гарадзкога тыпу і зрабілася цэнтрам раёну. У Другую сусьветную вайну з 24 чэрвеня 1941 да 8 ліпеня 1944 мястэчка знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. У 1957 адбылося аб’яднаньне Навамыскага і Гарадзішчанскага ў новы Баранавіцкі раён.
- Мястэчка на старых здымках
-
Касьцёл па мураўёўскай перабудове
-
Грэка-каталіцкая царква па мураўёўскай перабудове
[рэдагаваць] Насельніцтва

- XIX стагодзьдзе: 1830 — 486 муж., зь іх шляхты 3, духоўнага стану 3, мяшчанаў-юдэяў 121, мяшчанаў-хрысьціянаў і сялянаў 355, жабракоў 4[1]; 1886 — 504 чал.; 1893 — 747 чал.
- XX стагодзьдзе: 1909 — 2942 чал.; 1921 — 1021 чал.; 1935 — 4 тыс. чал.; 1969 — 4,6 тыс. чал.; 1993 — 2520 чал.[2]; 1998 — 2630 чал.
- XXI стагодзьдзе: 2006 — 2,5 тыс. чал.[3]; 2008 — 2,5 тыс. чал.; 1 студзеня 2009 — 2,4 тыс. чал.
[рэдагаваць] Адукацыя
У Гарадзішчы працуюць сярэдняя, музычная і дзіцяча-юнацкая спартовая школы, школа-інтэрнат, дашкольная ўстанова.
[рэдагаваць] Мэдыцына
Мэдычныя паслугі надаюць лякарня, амбуляторыя і вэтэрынарная лякарня.
[рэдагаваць] Культура
Дзейнічаюць дом культуры, 2 бібліятэкі.
[рэдагаваць] Эканоміка
Прадпрыемствы харчовай прамысловасьці, сацыяльна-побытавага абслугоўваньня.
Апроч таго, у мястэчку працуюць лесьнікоўства, дом побыту, аўтавакзал, аптэка, банк.
[рэдагаваць] Турыстычная інфармацыя
[рэдагаваць] Выдатныя мясьціны
У ваколіцах мястэчка — старажытнае гарадзішча (паводле меркаваньнях некаторых дасьледнікаў былая літоўская сталіца Варута)
- Касьцёл Найсьвяцейшай Панны Марыі (XVIII ст.)
- Царква Ўзвышэньня Сьвятога Крыжа (1764; колішняя грэка-каталіцкая, цяпер у валоданьні БЭМП)
- Могілкі: вайсковыя германскія часоў IСВ, габрэйскія
- Сынагога (кан. ХІХ ст.)
[рэдагаваць] Страчаная спадчына
- Сядзібна-паркавы комплекс Пацаў (XVIII ст.)
[рэдагаваць] Галерэя
- Краявіды Гарадзішча
[рэдагаваць] Крыніцы
- ^ Соркіна I. Мястэчкі Беларусі ў канцы ХVІІІ — першай палове ХІХ ст. — Вільня: ЕГУ, 2010. С. 413.
- ^ Іван Крэнь, Валерый Шаблюк. Гарадзішша // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 2: Беліцк — Гімн / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1994. С. 476.
- ^ Городище // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн., 2007.
[рэдагаваць] Літаратура
- Памяць: Гіст.-дакум. хроніка горада Баранавічы і Баранавіцкага раёна. — Мн., БЕЛТА, 2000. — 736 с.: іл. ISBN 985-6302-28-5.
- Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 2: Беліцк — Гімн / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1994. — 537 с., [8] к.: іл. ISBN 5-85700-142-0.
- Соркіна I. Мястэчкі Беларусі ў канцы ХVІІІ — першай палове ХІХ ст. — Вільня: ЕГУ, 2010.— 488 с. ISBN 978-9955-773-33-7.
- Horodyszcze // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom III: Haag — Kępy. — Warszawa, 1882. S. 143.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Гарадзішча (Баранавіцкі раён) — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
| Гарадзішчанскі пасялковы савет | |
|---|---|
| Цэнтар савету | |
| Вёскі |
Амневічы · Арабаўшчына · Боўцічы · Брыксічы · Вялікае Сяло · Гаранавічы · Грыбоўшчына · Душкаўцы · Зялёная · Калдычэва · Канюшоўшчына · Кісялі · Мастытычы · Мікулічы · Навасёлкі · Насейкі · Паручын · Пруды · Станкевічы · Ясянец
|
| Баранавіцкі раён | |
|---|---|
| Горад | |
| Мястэчка | |
| Адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі базавага ўзроўню |
Вольнаўскі с/с · Вялікалуцкі с/с · Гарадзішчанскі п/с · Гірмантаўскі с/с · Жамчужненскі с/с · Карчоўскі с/с · Каўпеніцкі с/с · Крошынскі с/с · Лясьнянскі с/с · Малахавецкі с/с · Мілавідзкі с/с · Моўчадзкі с/с · Мядзеневіцкі с/с · Навамыскі с/с · Падгорнаўскі с/с · Паланечкаўскі с/с · Палонкаўскі с/с · Пачапаўскі с/с · Петкавіцкі с/с · Сталовіцкі с/с · Цешаўлянскі с/с · Уцёскі с/с
|
| Месты і мястэчкі гістарычнай Наваградчыны | |
|---|---|
|
Бабоўня · Валеўка · Гавязна · Гарадзішча · Дварэц · Дзяляцічы · Ішкальдзь · Кажан-Гарадок · Карэлічы (XVII ст.) · Клецак ¹ (27.08.1652) ² · Крошын · Крывошын · Лахва · Ліпск · Любча (1590) · Ляхавічы · Магільна · Мір (27.12.1579) · Мыш · Наваградак (26.06.1511) · Нягневічы · Нядзьведзічы · Нясьвіж (23.04.1586) · Паланэчка · Сваятычы · Сноў · Сталовічы · Сьвержань · Турэц · Уселюб · Цырын (XVIII ст.) · Ярэмічы
|
|
| — ¹ Вылучаным пазначаюцца месты; — ² У дужках прыводзіцца час атрыманьня Магдэбурскага права | |