Голуб міру

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Голуб міру

Голуб міру — выраз, які атрымаў папулярнасьць пасьля завяршэньня Другой сусьветнай вайны ў сувязі зь дзейнасьцю Сусьветнага кангрэсу прыхільнікаў міру. Першы сусьветны кангрэс прыхільнікаў міру праходзіў у 1949 року ў Парыжы і Празе. Эмблема гэтага кангрэсу была намаляваная Паблам Пікасам. На эмблеме намаляваны белы голуб, які трымае ў дзюбе галінку алівы.

Гісторыя знаку[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Яшчэ ў старажытнасьці голуб лічыўся знакам урадлівасьці, а пазьней і міру. Старажытныя людзі меркавалі, што ў голуба няма жаўцяка, а жоўць лічылася чыньнікам злога, сварлівага норава. Галубы лічыліся сьвятымі птушкамі і весьнікамі багоў у краінах Усходу.

У хрысьціянстве галуб разглядаўся як сымбаль Сьвятога Духу. У Бібліі галубка, выпушчаная Ноем, прынесла яму аліўкавую галінку як знак прымірэньня стыхіі. Гэта лічыцца знакам дараваньня людзям. У Сярэднявеччы голуб быў абавязковым атрыбутам Зьвеставаньня, Вадохрышча, Спасланьня Святога Духу і Сёмухі. Лічылася, што д'ябал і вядзьмаркі могуць прымаць любыя абліччы, акрамя голуба і авечкі.

У Старажытным Рыме знакам міру лічыліся галубкі Вэнэры, якія зьвілі сабе гняздо ў перакуленым шлеме Марса. З-за сваёй адданасьці нашчадзі голуб сымбалізаваў мацярынскія пачуцьці. Часам голуб зьяўляўся знакам мудрасьці. У габрэяў голуба звалі «Ёна». Прарок, пасланы Госпадам у Нінэвiю, насіў імя Ёна. У Кітаі голуб — знак старасьці і даўгалецьця. Галубкі, якія цалуюцца — сімвал закаханых.

У ЗША палітыкаў, якія лабіруюць інтарэсы вайскоўцаў, завуць каршакамі, а мірных дзеячаў — галубамі.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Голуб мірусховішча мультымэдыйных матэрыялаў