Гіль

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Гіль
Pyrrhula pyrrhula male.jpg
Гіль-самец. Малюнак Магнуса фон Райта
Клясыфікацыя
Царства Жывёлы
Тып Хордавыя
Кляса Птушкі
Атрад Вераб’інападобныя
Сямейства Уюрковыя
Род Гілі
Від Гіль
Бінамінальная намэнклятура
Pyrrhula pyrrhula

Гіль, сьнягір (па-лацінску: Pyrrhula pyrrhula) — пералётная птушка атраду вераб’інападобных.

Апісаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Даўжыня цела 17—19 см. Вага 25—30 г. Узімку гілі вельмі добра заўважныя праз ружова-чырвоную грудку самцоў (у саміцаў яна буравата-шэрая).

Пражываньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Птушка распаўсюджаная па ўсёй Эўропе і Азіі. У Беларусі частка іх жыве круглы год, частка прылятае з паўночных рэгіёнаў. Гілі гняздуюць у хваёвых і зьмяшаных лясох з густым хмызьняком. Сустракаюцца ў садох і парках гарадоў (асабліва падчас вандраваньняў). Улетку пражываюць як у густых лясох, так і ў рэдкалесьсі.

Саміца
Pyrrhula pyrrhula europoea

Харчуецца гіль пераважна насеньнем, пупышкамі й ягадамі. Птушанятаў выкормліваюць у асноўным расьлінавым кормам, а казурак паядаюць толькі выпадкова.

Народныя прыкметы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Гіль пад акном рассьпяваўся — да адлігі[1].

Крыніцы і заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Народныя прыметы пра надвор'е. «Пра рыбалку». Праверана 13 сьнежня 2010 г.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Птицы Белоруссии: Справочник-определитель гнёзд и яиц / М. Е. Никифоров, Б. В. Яминский, Л. П. Шкляров. — Мн.: Выш. шк., 1989. — 479 с. — 15 000 ас. — ISBN 5-339-00209-8

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Гільсховішча мультымэдыйных матэрыялаў

WikiSpecies notext.svg

  Pyrrhula pyrrhulaтаксанамічная інфармацыя