Гісторыя Кітаю

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Герб Кітаю

Кітай лічыцца найстарэйшай цывілізацыяй і высокаразвітай культурай у гісторыі чалавецтва. Носьбітам гэтай культуры і дамінантнай этнічнай групай у гісторыі Кітаю была народнасьць хань.

Старажытны Кітай[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Згодна тэорыі Out-Of-Africa, першыя анатамічна адпавядаючыя сучаснаму чалавеку істоты — Гома сапіенс — зьявіліся на тэрыторыі сучаснага Кітаб каля 65 000 гадоў таму назад. Шматлікія кітайскія навукоўцы прытрымліваюцца аднак тэорыі, згодна якой разьвіцьцё сучаснага чалавека адбывалася адначасова ва ўсім сьвеце.

Першыя дынастыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дынастыя Цінь (221—207 да н. э.)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дынастыя Хань (206 да н. э. — 220 н. э.)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дынастыя Дзінь (265—420)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кітайская Імпэрыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дынастыя Суй (581—618)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За кароткі пэрыяд існаваньня дынастыі Суй адбылося зьяднаньне краіны пасьля яе амаль што трохсотгадовага падзелу. Але высокія падаткі, накладзеныя на сялян суйскім імпэратарам, і прымушэньне да непасільнай працы прыводзілі да шматлікіх паўстаньняў у краіне і стварылі падставу для ўзьнікненьня новай дынастыі Тан. Дынастыі Тан у нашчадак засталіся шматлікія пачатыя пры дынастыі Суй рэформы і вялікія будаўнічыя праекты. Прыкладам таму зьяўляецца імпэратарскі канал, будаўніцтва якога пачалося яшчэ пры суйскім імпэратары Вэн Дзі (581604), сёньня гэты канал зьвязвае дэльту ракі Янцзы з паўночным Кітаем.

Дынастыя Тан (618—907)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дынастыя Сун (960—1279)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дынастыя Тан была заснавана кітайскім генэралам Лі Юанем.

Дынастыя Юань (1261—1368)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дынастыя Мін (1368—1644)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кітайскі народ быў незадаволены чужародным кіраўніцтвам краіны. Гэта выклікала новае паўстаньне кітайских сялян, вядомае ў гісторыі як паўстаньне Чырвоных павязаў, і ў выніку якога дынастыя манголаў была зьвержана. У 1368 годзе ўлада перайшла да дынастыі Мін.

Дынастыя Цын (1644—1911)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля таго як пала дынастыя Мін, у 1644 годзе манджурамі была заснавана апошняя кітайская дынастыя.

Кітайская Рэспубліка (1911—1949)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Канец манархіі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1911 годзе скончылася дынастыя Цын.

На мяжы стагодзьдзя эканамічнае становішча Кітаю было надзвычай цяжкім. Тэрыторыі краіны былі часткова калянізаваны некаторымі эўрапейскімі дзяржавамі, акрамя гэтага Кітай быў прымушаны да выплаты рэпарацыяў гэтым краінам і Японіі. У краіне адбылося фармаваньне новых палітычных груп.

Першая сусьветная вайна[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Агрэсія Японіі ў Кітаі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Другая сусьветная вайна[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кітайская Народная Рэспубліка (з 1949 году)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля перамогі камуністычнай партыі над гамінданам у кітайскай грамадзянскай вайне 1 кастрычніка 1949 году была заснавана Кітайская Народная Рэспубліка (КНР). Новае кіраўніцтва хутка ўсталявала кантроль над паслабленай і разрозьненай шматлікімі войнамі на працягу дзесяцігодзьдзяў краінай і сфармавала дзяржаву па прыкладзе Савецкага Саюзу.

Дзякуючы дасягнутым посьпехам у пераадоленьні росту інфляцыі і стварэньню інфраструктуры камуністычны ўрад набыў значную папулярнасьць у краіне.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Гісторыя Кітаюсховішча мультымэдыйных матэрыялаў