Дарафей Бохан
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Дарафе́й Дарафе́евіч Бо́хан (4 лютага 1878, места Менск — ?) — беларускі паэт, празаік, публіцыст.
Вучыўся ў Полацкім кадэцкім корпусе і Канстантынопальскай ваеннай вучэльні. Супрацоўнічаў у газэтах «Минский листок», «Северо-западный край», «Голос провинции», «Минские ведомости», «Северо-западная жизнь». Падтрымліваў менскіх забастоўшчыкаў. У часы рэвалюцыі 1905 — 1907 рокаў выступаў за культурнае самавызначэньне беларусаў. У часы рэакцыі адышоў ад дэмакратычнага руху. У 1919 працаваў у Наркамасьветы Беларусі, а ў 1920-я — віленскім друку. Далейшы лёс невядомы.
Аўтар кнігі «Менскія паданьні і легенды» (1901), гістарычных паэмаў, апавяданьняў, вершаў, фальклёрных запісаў. Захапляўся менскай даўніной. Пераклаў «Слова пра паход Ігаравы».
[рэдагаваць] Літаратура
- Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Мн.: БЕЛТА, П15 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.
 |
Гэта — накід артыкула пра пісьменьніка альбо пісьменьніцу. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
