Джордж Вэа
| Джордж Вэа | ||
| Пэрсанальная інфармацыя | ||
|---|---|---|
| Нарадзіўся | 1 кастрычніка 1966 Манровія, Лібэрыя |
|
| Рост | 184 | |
| Пазыцыя | нападнік | |
| Моладзевыя клюбы | ||
| 1981—1984 1984—1985 |
Янг Сэрвайвэрз Клэртан Бонгранж Кампані |
|
| Клюбы | ||
| Гады | Клюб | Гульні (галы)¹ |
| 1985—1986 1986—1987 1987 1987—1988 1988—1992 1992—1995 1995—2000 2000 2000 2000—2001 2001—2003 |
Майці Бароле Інвінсыбл Ілэвэн Афрыка Спортс Танэр Яўндэ Манака Пары Сэн-Жэрмэн Мілан → Чэлсі (арэнда) Манчэстэр Сіці Алімпік Марсэль Аль-Джазыра |
10 (7) 23 (24) 0 (0) 18 (15) 102 (47) 96 (32) 114 (46) 11 (4) 7 (1) 19 (5) 8 (13) |
| Нацыянальная зборная | ||
| 1988—2007 | Лібэрыя | 60 (22) |
|
¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі |
||
Джо́рдж Вэ́а (па-ангельску: George Weah; поўнае імя — Джордж Манэ Опонг Аўсман Вэа, па-ангельску: George Manneh Oppong Ousman Weah; нарадзіўся 1 кастрычніка 1966, Манровія) — лібэрыйскі палітык і былы футбаліст, нападнік. Гулец зборнай Лібэрыі. Адзін з самых вядомых афрыканскіх футбалістаў. У 1995 годзе ён быў прызнаны гульцом году па вэрсіі ФІФА, лепшым футбалістам Эўропы («Залаты мяч») і лепшым афрыканскім футбалістам году. Пасьля завяршэньня футбольнай кар’еры Вэа заняўся гуманітарнай і палітычнай дзейнасьцю, і ў 2005 годзе балатаваўся на пост прэзыдэнта Лібэрыі. Перамогшы ў першым туры галасаваньня з 28 % галасоў, у другім туры ён прайграў 67-гадовай Элен Джонсан-Сэрліф, якая стала першай у гісторыі Афрыкі жанчынай-прэзыдэнтам.
Дасягненьні [рэдагаваць]
- Чэмпіён Лібэрыі: 1987
- Чэмпіён Камэруну: 1988
- Чэмпіён Францыі: 1994
- Чэмпіён Італіі: 1996, 1999
- Уладальнік Кубка Францыі: 1991, 1993, 1995
- Фіналіст Кубка кубкаў: 1992
- Лепшы бамбардзір Лігі чэмпіёнаў: 1994/95 (7 галоў)
- Лепшы футбаліст Эўропы («Залаты мяч»): 1995
- Лепшы футбаліст сьвету па вэрсіі ФІФА: 1995
- Другі футбаліст сьвету па вэрсіі ФІФА: 1996
- Лепшы футбаліст Афрыкі: 1989, 1995
- Другі футбаліст Афрыкі: 1991, 1992, 1994, 1996
- Лепшы футбаліст Афрыкі ХХ стагодзьдзя па вэрсіі ІФФХС
- Уваходзіць у сьпіс ФІФА 100
- Правёў 24 матчы і забіў 12 галоў у кубках Францыі
- Правёў 13 гульняў і забіў 4 галы ў кубках Італіі
- У эўракубках правёў 61 матч і забіў 33 галы
- Усяго ў Кубку і Лізе Чэмпіёнаў правёў 20 матчаў і забіў 13 галоў.
| Папярэднік Хрыста Стоічкаў |
Футбаліст году ў Эўропе 1995 |
Наступнік Матыяс Замэр |
| Папярэднік Рамарыё |
Футбаліст году ў сьвеце 1995 |
Наступнік Раналда |
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
- Клюбная статыстыка, www.soccerbase.com (анг.)
- Профіль гульца й статыстыка, www.liberiansoccer.com (анг.)
- Біяграфія на сайце арганізацыі UNICEF (анг.)
- Фатаграфіі Вэа на сайце sporting-heroes.net: «Чэлсі», 2000; «Манчэстэр Сіці», 2000
- Самотная зорка. Ігар Гольдэс, аповяд з цыклю «100 легендаў сусьветнага футбола», 2003 год
| Гэта — накід артыкула пра футбаліста. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
- Асобы па альфабэце
- Футбалісты па альфабэце
- Нарадзіліся 1 кастрычніка
- Нарадзіліся ў 1966 годзе
- Гульцы ФК «Манчэстэр Сіці»
- Гульцы ФК «Мілян»
- Гульцы ФК «Манака»
- Гульцы ФК «Алімпік» Марсэль
- Гульцы ФК «Пары Сэн-Жэрмэн» Парыж
- Гульцы ФК «Чэлсі» Лёндан
- Гульцы зборнай Лібэрыі па футболе
- Лібэрыйскія футбалісты
- Футбалісты году ў сьвеце
- ФІФА 100
- Уладальнікі «Залатога мяча»