Дзявалтаў

Дзявалтаў
Deltuva
Першыя згадкі:	1385
Павет:	Віленскі
Раён:	Вількамірскі
Насельніцтва:	503 (2001)
Часавы пас: • летні час:	UTC+2 UTC+3
Геаграфічныя каардынаты:	55°14′20″ пн. ш. 24°40′10″ у. д.
Дзявалтаў на мапе Летувы Дзявалтаў
Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Дзява́лтаў (па-летувіску: Deltuva) — мястэчка ў Вількамірскім раёне Віленскага павету Летувы, на рацэ Армона. Адміністрацыйны цэнтар Дзявалтаўскага староства. Насельніцтва 503 чал. (2001).

Знаходзіцца за 6 км на паўночны захад ад Вількаміра. Згодна з сучаснай афіцыйнай летувіскай клясыфікацыяй мястэчка належыць да этнаграфічнага рэгіёну Аўкштота.

Гісторыя

Першы пісьмовы ўспамін пра Дзявалтаў датуецца 1385, цэнтар воласьці. Уваходзіў у склад Вількамірскага павету Віленскага ваяводзтва.

У XV ст. — у валоданьні Валімунтавічаў, пазьней Кезгайлаў, у XVI ст. — Радзівілаў, у XVII ст. — Падбярэскіх, пазьней Грушэўскіх.

У 1476 Кезгайлы фундавалі ў Дзяволтаве драўляны касьцёл, перароблены да 1570 Радзівіламі на кальвінскі збор. Пры ім існавала школа.

Статус мястэчка атрымаў у XVI ст., у 1744 — прывілей на таргі і кірмашы.

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі.

З 1918 — у складзе Летувы.

Насельніцтва

• 1897 — 506 чал.
• 1923 — 442 чал.
• 1959 — 361 чал.
• 1970 — 352 чал.
• 1989 — 521 чал.
• 2001 — 550 чал.

Турыстычная інфармацыя

Выдатныя мясьціны

• Кальвінскі збор (XVI ст.)
• Касьцёл (1752)

Галерэя

• 

  Руіны збора

• 

  Касьцёл

• 

  Сажалка

• 

  Вуліца мястэчка

Літаратура

• Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 3: Дадатак А — Я. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2010. — 690 с.: іл. ISBN 978-985-11-0487-7
• Dziewałtów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom II: Derenek — Gżack. — Warszawa, 1881. S. 289—290

Вонкавыя спасылкі

 Дзявалтаў — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў