Драгобыч
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
| Драгобыч | |||||
| Дрогобич | |||||
Ратуша |
|||||
|
|||||
| Першыя згадкі: | 1238 | ||||
| Горад з: | канец 11 стагоддзя | ||||
| Магдэбурскае права: | сярэдзіна 15 стагоддзя | ||||
| Плошча: | 44,5 км² | ||||
| Насельніцтва: | 77 049 | ||||
| Тэлефонны код: | +380-324 | ||||
| Паштовы індэкс: | 82100 | ||||
| Геаграфічныя каардынаты: | 49°21′ пн. ш. 23°31′ у. д. / 49.35° пн. ш. 23.517° у. д.Каардынаты: 49°21′ пн. ш. 23°31′ у. д. / 49.35° пн. ш. 23.517° у. д. | ||||
|
Драгобыч на мапе Ўкраіны
Драгобыч
|
|||||
| http://www.drohobych.com | |||||
Драгобыч (па-ўкраінску: Дрогобич) — горад у Львоўскай вобласьцi Украіны, адміністрацыйны цэнтр Драгобыцкага раёна.
Насельніцтва[рэдагаваць]
- У 1869 г. з 16 880 жыхароў горада 47,7 % былі габрэямі, 28,7 % украінцамі, і 23,2 % былі палякамі ці рымакатолiкамi.
- У 1939 г. насельніцтва складала 34 600, з іх 39,9 % — яўрэі, 33,2 % — палякі і 26,3 % — украінцы.
- У 1959 г. ўкраінцы складалі 70 % насельніцтвы горада, рускія 22 %, палякі 3 %, і габрэі 2 %.[1], 42 тысячы жыхароў.
- У 1959 г. — 56 тысяч жыхароў.
- У 2001 г. — 79 000 жыхароў.
Галерэя[рэдагаваць]
-
Вуліца Івана Мазепы
-
Помнік Юрыю Драгобычу