Дуглас Хэйг

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Дуглас Хэйг

Дуглас Хэйг (па-ангельску: Duglas Haig; 19 чэрвеня 1861, Эдынбург29 студзеня 1928, Лёндан) — ангельскі вайсковы дзеяч, фэльдмаршал (1917), граф і віконт (1919).

Нарадзіўся ў сям’і вытворцаў вядомай маркі віскі. Атрымаў адукацыю ў каледжы ў Брыстолі, пасьля ў Оксфардзе. Скончыў вайсковую акадэмію ў Сандхёрсьце.

Вайсковую службу распачаў у 7-м яго Каралеўкага вялікасьці гусарскім палку ў 1886 годзе ў Індыі. Удзельнік брытанскай выправы 1898 да Судану супраць мадзіхістаў. У 1899-1902 прымаў удзел у Другой англа-бурскай вайне.

У 1903 атрымаў палкоўніка і быў накіравана ў Індыю, на пасаду інспэктара кавалерыі і начальніка штабу англа-індускай арміі. У 1906 ў званьні генэрал-маёра, адкліканы ў Англію. Кіруе падрыхтоўкай і навучаньнем войска.

Падчас I сусьветнай вайны, камандуючы Першым Брытанскім экспэдзіцыйным корпусам ў Францыі. У сьнежні 1915 галоўнакамандуючы Брытанскім Экспэдыцыйным войскам у Францыі. Удзельнік Бітвы на Соме 1916 і Бітвы пад Пашэндэйлем ў 1917.

Пад час вайны ня лічыўся з жыцьцямі жаўнераў каб дасягнуць пастаўленых мэтаў, з-за гэтага Антанта цярпла вялікія людзкія страты.

У 1919 узнагароджаны шляхецкімі тытулямі.