Дукшты

Дукшты
Dūkštas
Касьцёл Сьв. Станіслава Косткі
Павет:	Уцянскі
Раён:	Ігналінскі
Насельніцтва:	932 (2009)
Паштовы індэкс:	LT-30042
Геаграфічныя каардынаты:	55°31′20″ пн. ш. 26°19′10″ у. д.
Дукшты на мапе Летувы Дукшты
Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Дукшты (па-летувіску: Dūkštas) — места ў Летуве, непадалёк ад возера Дукшты. Цэнтар староства Ігналінскага раёну Уцянскага павету. Насельніцтва 932 чал. (2009). Знаходзяцца за 27 км ад Ігналіны; чыгуначная станцыя на лініі Вільня — Дзьвінск. Аўтамабільныя дарогі на Ігналіну, Вісагіню, Езяросы.

Дукшты — даўняе мястэчка гістарычнай Браслаўшчыны.

Гісторыя

Упершыню Дукшты згадваюца ў XVI ст. як уладаньне Гедройцаў у Браслаўскім павеце Віленскага ваяводзтва. У 1573 мясьціна перайшла да Рудамінаў-Дусяцкіх.

У 1647 Дарота з Гедройцаў фундавала ў Дукштах каталіцкую капліцу. У 1772 манахі-піяры збудавалі тут касьцёл, неўзабаве пераўтвораны на парафіяльны.

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Дукшты апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Віленскім павеце. У 1813 мясьціна перайшла да Бяганскіх і Даўгілаў. У 1835 тут жыў Ян Рустэм, пахаваны на мясцовых могілках. У 1862 адкрылася станцыя Дукшты на чыгунцы Пецярбург — Варшава. У 1901 маёнтак перайшоў да Занаў.

Згодна з Рыскай мірнай дамовай (1921) Дукшты апынуліся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе зрабіліся цэнтрам гміны Сьвянцянскага павету Віленскага ваяводзтва.

У 1939 Дукшты апынуліся ў складзе Летувы, дзе 28 сьнежня 1956 атрымалі статус места.

Насельніцтва

• XIX стагодзьдзе: 1866 — 73 чал.
• XX стагодзьдзе: 1914 — 726 чал.; 1921 — 1076 чал.; 1959 — 1968 чал.; 1970 — 1444 чал.; 1974 — 1500 чал.; ; 1979 — 1633 чал.; 1985 — 1600 чал.; 1989 — 1193 чал.
• XXI стагодзьдзе: 2001 — 1070 чал.; 2010 — 923 чал.

Турыстычная інфармацыя

Палац Бяганскіх

Выдатныя мясьціны

• Касьцёл Сьвятога Станіслава Косткі (1936)
• Сядзіба Бяганскіх (1820)
• Царква Прасьвятой Тройцы (1871)

Вядомыя асобы

• Тамаш Зан (1902—1989) — польскі вайсковы дзяяч
• Юры Туронак (нар. 1929) — беларускі гісторык

Літаратура

• Dukszty // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom II: Derenek — Gżack. — Warszawa, 1881. S. 213.

Вонкавыя спасылкі

 Дукшты — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў