Духавенства
Духавенства — зборны тэрмін для абазначэньня грамадзкага саслоўя, сацыяльнай праслойкі, асоб або сацыяльнай групы, якая складаецца з прафэсійных служэбнікаў той ці іншай рэлігіі. Часам ужываецца толькі да монатэістычных рэлігій. [1]
Зьмест |
[рэдагаваць] Хрысьціянства
У праваслаўі і каталіцызме ў духавенства (клір) уваходзяць толькі мужчыны. Адрозніваюцьбелае духавенства (сьвятары, не прыносілі манаскіх абяцаньняў) ічорнае духавенства (манаства). Духавенства складае тры ступені святарства: дыякан, сьвятар (іерэй) і біскуп (архірэй) (у праваслаўі архирэйства дасягальна толькі для манахаў). У пратэстанцкіх цэрквах адсутнічае строгі падзел на духавенства і свецкіх. Адрозьніваюць пасады біскупа, пастара і прэсьвітара, якія, аднак, успрымаюцца менавіта як пасаду, а не сан.
У праваслаўі і каталіцызме ўжываюць тэрмін царкоўнаслужыцелі (у каталіцызме таксамапастаўлены служыцель) па адносінах да асоб, якія не узьведзены ў ступень сьвятарства, а дапамагаюць у зьдзяйсненьні набажэнства.
У праваслаўі да царкоўнаслужыцеляў адносяцца:
У каталіцызме да Другога Ватыканскага сабора:
Пасьля Другога Ватыканскага сабора пакінутыя толькі чытальнікі і акаліты.
[рэдагаваць] Некаторыя асаблівыя тэрміны, якія адносяцца да хрысьціянскага духавенства
[рэдагаваць] Іслам
[рэдагаваць] Юдаізм
[рэдагаваць] Будызм
- Далай-лама
- Гуру
- Бхікху (253 зароку)
- Шраманэра або гецул (10 зарок)
- Рабчжунг (студэнт дацана)
- Тулку (свядома перароджаны лама)
[рэдагаваць] Індуізм
[рэдагаваць] Паганства
[рэдагаваць] Глядзіце таксама
[рэдагаваць] Зноскі
- ^ [Http://dic.academic.ru/dic.nsf/enc3p/124818 Духавенства (Вялікі Энцыклапэдычны слоўнік)]
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
- Л. Н. Талстой. Зварот да духавенства/Часопіс «Талстоўскі Лісток - Забаронены Талстой», Выпуск трэці. - М.: АВИКО ПРЕСС, 1993.