Жодзіна

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Жодзіна
Coat of Arms of Žodzina, Belarus.png Flag of Zhodzina.gif
Герб Жодзіна Сьцяг Жодзіна
Першыя згадкі: 1643
Горад з: 1963
Вобласьць: Менская
Плошча: 19 км²
Насельніцтва: 61 724 (2009)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1775
Паштовы індэкс: 22160-222169
Геаграфічныя каардынаты: 54°06′ пн. ш. 28°21′ у. д. / 54.1° пн. ш. 28.35° у. д. / 54.1; 28.35Каардынаты: 54°06′ пн. ш. 28°21′ у. д. / 54.1° пн. ш. 28.35° у. д. / 54.1; 28.35
Жодзіна на мапе Беларусі
Жодзіна
Жодзіна
Жодзіна
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
http://zhodino.minsk-region.by

Жо́дзiна (Žodzina; па-расейску: Жо́дино) — горад абласнога падпарадкаваньня ў Менскай вобласьці Беларусі, на рацэ Пліса. Плошча 19 км². Насельніцтва 61,2 тыс. чал. (2006).

Знаходзіцца за 50 км на ўсход ад Менску і прыблізна за 650 км ад Варшавы, Кіева і Масквы; чыгуначная станцыя на лініі Менск — Ворша, на аўтамабільнай дарозе Менск — Масква.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Герб «Трубы»

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1781 — 230 чал.
  • 1796 — 374 чал.[1]
  • 1970 — 22 тыс. чал.[2]
  • 1991 — 56 тыс. чал.[3]
  • 2005 — 61,2 тыс. чал.
  • 2006 — 61,2 тыс. чал.
  • 2009 — 61,7 тыс. чал.

Адукацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У месьце дзейнічаюць 9 школаў, 2 гімназіі, 1 прафэсійны ліцэй і Жодзінскі палітэхнічны тэхнікум.

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

БелАЗ

Прадпрыемствы электраэнэргетыкі, машынабудаваньня і мэталаапрацоўкі, харчовы, лёгкай, дрэваапрацоўчай, будаўнічых матэрыялаў прамысловасьці.

  • Беларускі аўтамабальны завод. Выпускае магутныя кар’ерныя самазвалы БелАЗы магутнасьцю 30 да 320 тон, вядомыя па ўсім сьвеце. На заводзе працуюць прыкладна 11 тысячаў жыхароў гораду — прыблізна кожны шосты.
  • Трыкатажная фабрыка «Сьвітанак».
  • Кавальскі завод цяжкіх штамповак.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гасьцініцы «Дружба», «Раніца».

  • Жодзінскі дом-музэй А. Купрыянавай, у музэі экспануюцца асабістыя рэчы сям’і Купрыянавых, прадметы побыту даваеннага і ваеннага часу.
  • Касьцёл Маці Божай Фацімскай (1990-я), цэрквы Багародзіцкая і Міхайлаўская (1990-я).

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Царква Сьв. Міхала Арханёла (1864).

Вядомыя асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Вячаслаў Насевіч. Смалявіччына ў перыяд феадалізму // Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Смалявіцкага р-на і г. Жодзіна. — Мн.: БЕЛТА, 2000. — С. 27—48; 58—59.
  2. ^ Жодино // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
  3. ^ Жодино // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Смалявіцкага р-на і г. Жодзіна. — Мн.: БЕЛТА, 2000.
  • Жодзіна // Нашы гарады: грамадска-палітычнае даведачнае выданне / У. А. Малішэўскі, П. М. Пабока. — Мн.: Народная асвета, 1991. — 303 с.: фота. — ISBN 5-341-00240-7.
  • Żodzin // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich(пол.). Tom XIV: Worowo — Żyżyn. — Warszawa, 1895. S. 813—814
  • Жодино // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн., 2007.— 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Жодзінасховішча мультымэдыйных матэрыялаў