Жупраны
| Жупраны | |
Касьцёл сьвятых апосталаў Пятра і Паўла |
|
| Першыя згадкі: | XV стагодзьдзе |
| Былыя назвы: | Зубраны |
| Вобласьць: | Гарадзенская |
| Раёны: | Ашмянскі |
| Сельсавет: | Залескі |
| Насельніцтва: | 745 чал.[1] (2010) |
| Часавы пас: | UTC+3 |
| Тэлефонны код: | +375 1593 |
| Паштовы індэкс: | 231102 |
| Геаграфічныя каардынаты: | 54°28′18″ пн. ш. 26°05′12″ у. д. / 54.47167° пн. ш. 26.08667° у. д.Каардынаты: 54°28′18″ пн. ш. 26°05′12″ у. д. / 54.47167° пн. ш. 26.08667° у. д. |
|
Жупраны на мапе Беларусі
Жупраны
|
|
Жупра́ны — вёска ў Беларусі, на левым беразе ракі Ашмянка. Цэнтар сельсавету Ашмянскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва 745 чал. (2010). Знаходзяцца за 10 км на паўночны ўсход ад Ашмянаў, за 7 км ад чыгуначнай станцыі Ашмяны; на аўтамабільнай дарозе Ашмяны — Смаргонь.
Жупраны — даўняе мястэчка гістарычнай Ашмяншчыны (частка Віленшчыны), месца пахаваньня Францішка Багушэвіча.
Зьмест |
[рэдагаваць] Назва
Першапачаткова вёска мела назву «Зубраны», ад суседняй старажытнай Зубранскай пушчы, якая была багатая на зуброў. Пазьней пад уплывам фанэтычных зьменаў тапонім ператварыўся ў «Жупраны»[2].
[рэдагаваць] Гісторыя
Першыя пісьмовыя згадкі пра Жупраны як цэнтар воласьці, уладаньне вялікіх князёў датуюцца XV стагодзьдзем. У 1407 годзе вялікі князь Вітаўт перадаў Жупраны ваяводу віленскаму Войцеху Манівіду. Праз шлюб з Соф’яй Манівід мясьціна перайшла да Радзівілаў, якія валодалі ёй да пачатку XIX ст. Апошнім зь дзевяці ўладальнікаў гэтага роду быў Караль Станіслаў Радзівіл «Пане Каханку». Каля 1550 году ў Жупранах заснавалі касьцёл, у кан. XVI ст. — кальвінскі збор. На мапе Тамаша Макоўскага (1613) паселішча значыцца як мястэчка. У канцы XVIII ст. тут было толькі 35 дамоў і тры вуліцы: Дворская, Сольская і Астравецкая.
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Жупраны апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Ашмянскім павеце. У 1811 годзе мястэчка перайшло ў валоданьне Чапскіх. У 1854 годзе пачалася будова мураванага Касьцёла сьвятых апосталаў Пятра і Паўла. У 1863—1864 гадох мясцовыя сяляне бралі актыўны ўдзел у нацыянальна-вызвольным паўстаньні. У 1880-я гады ў Жупранах дзейнічалі касьцёл і капліца, працавалі млын і тартак. У 1900 годзе тут быў пахаваны беларускі паэт Францішак Багушэвіч. Яго магіла знаходзіцца на цьвінтары за касьцёлам.
Згодна з Рыскай мірнай дамовай (1921) Жупраны апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Ашмянскім павеце Віленскага ваяводзтва.
У 1939 годзе Жупраны ўвайшлі ў БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 году зрабіліся цэнтрам сельсавету Ашмянскага раёну. 22 сакавіка 1970 году ў вёсцы адкрыўся Музэй Францішка Багушэвіча, дзе захоўваюцца каля 300 экспанатаў, датычных жыцьця літаратурнага клясыка[2].
[рэдагаваць] Насельніцтва
- XIX стагодзьдзе: 1885 — каля 285 чал., 60 двароў.
- XX стагодзьдзе: 1931 — 657 чал., 124 двары; 1971 — 423 чал., 121 двор; 1993 — 734 чал., 248 двароў[3].
- XXI стагодзьдзе: 2010 — 745 чал.
[рэдагаваць] Інфраструктура
У Жупранах працуюць школа, дашкольная ўстанова, амбуляторыя, бібліятэка, дом культуры, пошта.
[рэдагаваць] Эканоміка
Сьвінагадоўчая і малочнатаварная фэрмы, мэхдвор[1]
[рэдагаваць] Турыстычная інфармацыя
У школе дзейнічае музэй Францішка Багушэвіча
[рэдагаваць] Выдатныя мясьціны
- Касьцёл сьвятых апосталаў Пятра і Паўла (1854—1875)
- Могілкі габрэйскія
- Плябанія (кан. XIX — пач. XX стст.)
[рэдагаваць] Крыніцы
- ^ a b Марына Сьліж (25 лютага 2010) У Жупраны - да Багушэвіча. Рэгіянальная газета. Праверана 9 верасьня 2011 г.
- ^ a b Лукша, Г. А памяць жыве: 25 гадоў музею Ф. Багушэвіча ў Жупранах // Роднае слова. — Мн.: 1995. — № 3. — С. 70—71.
- ^ Валерый Шаблюк. Жупраны // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 3: Гімназіі — Кадэнцыя / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1996. С. 375.
[рэдагаваць] Літаратура
- Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 3: Гімназіі — Кадэнцыя / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1996. — 527 с.: іл. ISBN 985-11-0041-2.
- Żuprany // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV: Worowo — Żyżyn. — Warszawa, 1895. S. 855.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Жупраны — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
| Жупранскі сельсавет | |
|---|---|
| Цэнтар савету |
Жупраны
|
| Пасёлак | |
| Вёскі |
Ажалеі · Амаляны · Ананішкі · Анкуды · Байцюлі · Баранцы · Бярвенцы · Валойці · Вялікія Шумілішкі · Галіны · Грынцы · Дакурнішкі · Дзягаўцы · Дукойні · Жвірблішкі · Жрэбішкі · Забарцы · Замасьцяны · Зарэчча · Зялёная Дубрава · Кірылаўшчына · Кісялёва · Клеі · Кракоўка · Кушлева · Ліпаўка · Лусьцішкі · Лэйлубка · Люгоўшчына · Малыя Шумілішкі · Мікуцяны · Навасёлкі · Навасяды · Навашышкі · Навікі · Нарбуты · Палянкі · Паляны · Працкаўшчына · Пятрулі · Скілондзішкі · Скірсьціны · Талоцішкі · Ціханы · Ягелаўшчына · Якелешчына
|
| Хутары | |
| Ашмянскі раён | |
|---|---|
| Горад / Места | |
| Адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі базавага ўзроўню | |
| Месты і мястэчкі гістарычнай Ашмяншчыны | |
|---|---|
|
Ашмяны ¹ (XVI ст.) ² · Баруны (1705) · Беніца · Будслаў · Вішнеў · Вішнеў (Завялейскі) · Валожын · Войстам · Вялейка (Куранец Стары) · Гадуцішкі · Гальшаны · Геранёны (25.05.1792) · Германішкі · Глыбокае · Граўжышкі · Груздава · Гудагай · Данюшава · Даўгінаў · Дуды · Дунілавічы · Жодзішкі (1774) · Жупраны · Забрэзьзе · Кабыльнік · Іўе · Камаі · Канвелішкі · Крывічы · Крэва (7.04.1559) · Куранец · Лаздуны · Лебедзева · Ліпнішкі (6.06.1633) · Лоск · Лучай · Лынтупы · Мосар · Мядзел (6.10.1762) · Параф’янава · Паставы · Пяршаі · Славенск · Смаргонь · Трабы · Солы · Суботнікі · Сурвілішкі · Сьвір · Сьвянцяны (1486) · Юрацішкі
|
|
| — ¹ Вылучаным пазначаюцца месты; — ² У дужках прыводзіцца час атрыманьня Магдэбурскага права | |