Жыгімонт Караль Радзівіл

Жыгімонт Караль Радзівіл
Герб «Трубы»
Крайчы вялікі літоўскі
1633 — 1638
Падчашы вялікі літоўскі
1638 — 1642
Ваявода наваградзкі
1642 — 5 лістапада 1642
Папярэднік:	Аляксандар Слушка
Наступнік:	Тамаш Сапега
Ардынат на Нясьвіжы
1636 — 1642
Папярэднік:	Альбрэхт Уладзіслаў Радзівіл
Наступнік:	Аляксандар Людвік Радзівіл
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся:	4 сьнежня 1591 Нясьвіж, ВКЛ
Памёр:	5 лістапада 1642 Асызі, Італія
Род:	Радзівілы
Бацькі:	Мікалай Крыштоф Радзівіл «Сіротка» Эльжбэта Яўхімія зь Вішнявецкіх

Жыгімо́нт Ка́раль Радзіві́л гербу «Трубы» (4 сьнежня 1591, Нясьвіж — 5 лістапада 1642, Італія) — дзяржаўны і вайсковы дзяяч ВКЛ, мэцэнат.

Жыцьцяпіс

З роду Радзівілаў. Сын Мікалая Крыштафа «Сіроткі». Брат Альбрэхта Ўладзіслава, Аляксандра Людвіка, Кацярыны, Крысьціны, Крыштапа Мікалая, Мікалая, Эльжбэты, Яна Юрыя.

Вучыўся ў Нясьвіскім езуіцкім калегіюме, унівэрсытэце Балёньні. У 1612 годзе ўступіў у рыцарскі Мальтыйскі ордэн і ваяваў з туркамі ў Міжземнамор’і. У 1614 року ўзначаліў заснаваную для яго бацькам Сталовіцкую камандорыю ордэну ў складзе маёнткаў Сталовічы і Пацейкі ў Наваградзкім ваяводзтве.

Удзельнічаў у бітве з туркамі пад Хоцінам 1621 року. У час Трыццацігадовай вайны 1618—1648 гадоў з 1622 у арміі Габзбургаў ваяваў супраць пратэстанцкіх нямецкіх князёў, з 1623 камандуючы лісоўчыкаў у імпэрскім войску. У 1625 року ўзначаліў таксама Познанскую камандорыю Мальтыйскага ордэну.

На вайну Рэчы Паспалітай са Швэцыяй 1600—1629 гадоў у 1628 выставіў уласны полк. Удзельнічаў у баёх пад Смаленскам у час вайны Расеі з Рэччу Паспалітай 1632—1634 рокаў.

Крайчы каронны з 1617 року, крайчы вялікалітоўскі ў 1633—1638, ардынат нясьвіскі ў 1636—1642, падчашы ў 1638—1642, ваявода наваградзкі ў 1642. Пасол на соймы у 1625, 1626, 1632, 1633, 1635, 1637, 1639 роках.

Збудаваў у Сталовічах касьцёл Яна Хрысьціцеля з мураваным «ларэтанскім домікам» Панны Марыі, у іншых сваіх уладаньнях — 4 уніяцкія царквы, касьцёл у Дзераўной, шпіталі ў Сталовічах і Крошыне. У канцы жыцьця падтрымліваў каралеўскі плян арганізацыі ў Рэчы Паспалітай асобнага прыярату Мальтыйскага ордэну, які меўся ўзначаліць.

Памёр 5 лістапада 1642 у Асызі (Італія).

Меў Дзераўную, Хатаву, Крошын, Калдычэва і Бярозавец у Наваградзкім ваяводзтве, Шыдловец у Польшчы.

Літаратура

• Шышыгіна-Патоцкая К. Нясвіж і Радзівілы. — Мн.: Беларусь, 2007.

Вонкавыя спасылкі

• Першы камандор Мальтыйскага ордэну на Беларусі