Заблудаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Заблудаў
Zabłudów
POL Zabłudów COA (IV - 14 - 90).svg POL Zabłudów flag.svg
Герб Заблудава Сьцяг Заблудава
Першыя згадкі: XVI ст.
Ваяводзтва: Падляскае
Павет: Беластоцкі
Мэр: Яцэк Люлевіч
Плошча: 14,3 км²
Насельніцтва: 2452 (2008)
Часавы пас:
• летні час:
UTC+1
UTC+2
Тэлефонны код: +(48) 85
Паштовы індэкс: 16-060
Аўтамабільны код: BIA
Геаграфічныя каардынаты: 53°01′ пн. ш. 23°20′ у. д. / 53.017° пн. ш. 23.333° у. д. / 53.017; 23.333Каардынаты: 53°01′ пн. ш. 23°20′ у. д. / 53.017° пн. ш. 23.333° у. д. / 53.017; 23.333
Заблудаў на мапе Польшчы
Заблудаў
Заблудаў
Заблудаў
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
http://www.zabludow.pl/

Заблудаў (па-польску: Zabłudów) — места ў Беластоцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Сядзіба меска-сельскай гміны Заблудаў. Насельніцтва 2452 чал. (2008).

Знаходзіцца за 20 км на поўдзень ад Беластоку.

Зьмест

Гісторыя[рэдагаваць]

Паселішча ўзьнікла ў час калянізацыі Блудаўскай пушчы.[1] З 1513 году Заблудаў уваходзіў у Падляскага ваяводзтва Вялікага Княства Літоўскага. У 1553 годзе ў месьце ўжо існаваў касьцёл, праводзіліся кірмашы; знаходзіўся ў валоданьні Хадкевічаў. У 1563 годзе Рыгор Хадкевіч заснаваў тут Усьпенскую царкву. У 15681570 гадох у месьце дзейнічала Заблудаўская друкарня, заснаваная І. Фёдаравым і П. Мсьціслаўцам. У XVI ст. тут пачалі сяліцца габрэі і шаляндзкія эмігранты (шкоты).

Згодна з умовамі Люблінскай уніі (1569) апынуўся ў складзе Каралеўства Польскага. З 1598 году і да пач. XIX ст. — у валоданьні біржанска-дубінкаўскай галіны роду Радзівілаў, пры якіх ператварыўся ў значны асяродак Рэфармацыі. 7 красавіка 1654 году атрымаў герб «у блакітным полі срэбны алень, паміж рагамі якога срэбны герб „Касьцеша“, на алені залатая гунька з чорным аднагаловым арлом»[2]. У 1659 годзе ўпершыню згадваецца Заблудаўскі Ўсьпенскі манастыр. У 2-й пал. XVII ст. пры манастыры дзейнічалі школа, бібліятэка і шпіталь. У 16951744 гадох места знаходзілася ў складзе Нойбурскіх маёнткаў. Зь сяр. XVIII ст. Заблудаўскі манастыр пачаў занепадаць (скасаваны ў 1824 годзе).

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) апынуўся ў складзе Прусіі, з 1807 году — у складзе Расейскай Імпэрыі; мястэчка Беластоцкага павету Гарадзенскай губэрні.[3]

З 1921 году — у складзе Польскай Рэспублікі.

Зь лістападу 1939 году — у складзе БССР. У 19401941 і 1944 гадох — цэнтар Заблудаўскага раёну Беластоцкай вобласьці БССР.

У 19411944 гадох знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй.

16 жніўня 1945 году ўлады СССР перадалі Заблудаў Польскай Народнай Рэспубліцы.

У 1965 годзе ў мястэчку адбыўся Заблудаўскі цуд.

Насельніцтва[рэдагаваць]

З XVI ст. у Заблудаве пачалі сяліцца жыды, якія напрыканцы XIX ст. складалі 60% жыхароў мястэчка. Гэтую супольнасьць ліквідавалі нацысты ў час нямецкай акупацыі (каля 1,4 тысячаў чалаве вывезьлі да лягэру сьмерці ў Трэблінцы ў 1942 годзе). Увогуле, у час вайны мястэчка зьнішчылі на 50%; прыкладам, 24 чэрвеня 1941 году спалілі найбольш каштоўны здабытак Заблудава — вялікую драўляную сынагогу 1646 году.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць]

Драўляная сынагога

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць]

  • Капліца могілкавая Сьв. Марыі Магдалены (2-я пал. XVIII ст.)
  • Касьцёл Сьвв. Апп. Пятра й Паўла (1805—1840)
  • Могілкі габрэйскія
  • Могілкі старыя каталіцкія. Капліца Сьв. Роха (1850)
  • Парк (2-я пал. XIX ст.)
  • Царква Усьпеньня Прасьв. Багародзіцы (1847—1855)

Страчаная спадчына[рэдагаваць]

  • Сынагога (XVII ст.)
  • Сядзіба (2-я пал. XIX ст.)

Галерэя[рэдагаваць]

Крыніцы[рэдагаваць]

  1. ^ Валерый Грынявецкі. Заблудаў // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 637
  2. ^ Заблудаў // Цітоў А. Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). — Мн.: Полымя, 1998.— 287 с. ISBN 985-07-0131-5.
  3. ^ Заблудово // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). СПб, 1890—1907.

Літаратура[рэдагаваць]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць]

Commons-logo.svg  Заблудаўсховішча мультымэдыйных матэрыялаў