Заляцаньне

Заляцаньне — паводзіны чалавека і жывёлаў, якія папярэднічаюць спарваньню.

Ролі

Звычайна актыўным бокам пры заляцаньні зьяўляецца самец, а пасіўнай — самка. Гэта зьвязана з тым, што самка ўяўляе вялікую каштоўнасьць як адказная за разьвіцьцё нашчадкаў. У традыцыйных чалавечых грамадзтвах, як правіла, актыўны мужчына; праява занадта вялікай энэргіі ў гэтым дачыненьні жанчыны ці мужчына, які не жадае заляцаньня, падвяргаюцца асуджэньня. Толькі ў некаторых сучасных грамадзтвах (эўрапейскім і паўночнаамэрыканскім) жанчыне дазволена выступаць у якасьці ініцыятара заляцаньня.

Пры палігамных адносінах, самец падчас заляцаньня зацікаўлены ў найхутчэйшым спарваньні, каб перайсьці да наступнай самкі, у той час як самка імкнецца павялічыць пэрыяд заляцаньня, каб выбраць вартага самца з многіх варыянтаў.

Функцыі

Галоўная задача заляцаньня — дапамагчы самцы выбраць найбольш здаровага і моцнага самца яе віду. Акрамя гэтага, заляцаньне прымушае самку і самца ўзгадняць свае дзеяньні ў час спарваньня і паскарае гарманальнае разьвіцьцё самкі.

Ступені

Вылучаюць 4 ступені заляцаньня:

1. пошук і ацэнка магчымых каханак;
2. усьмешка й гутарка;
3. абдымкі ды ласкі;
4. плоцевы чын.