Сухмень
Сухме́нь, таксама за́суха — працяглы (ад некалькіх тыдняў да двух-трох месяцаў) тэрмін устойлівага надвор'я з высокімі (для дадзенай мясцовасьці) тэмпэратурамі паветра й малой колькасьцю ападкаў (дажджу) - вынікам чаго зьяўляецца паніжэньне вільготазапасаў глебы й узьнікае прыгнечаньне й згуба збожжавых расьлінаў. Пачатак сухмені звычайна зьвязаны з устанаўленьнем маларухомага высокага антыцыклёна. Багацьце сонечнай цяплыні й павольнае паніжэньне вільготнасьці паветра ствараюць павышаную выпаральнасьць (атмасфэрны сухмень), у гэтай сувязі запасы глебавай вільготнасьці без аніякіх дажджоў высіляюцца (глебавы сухмень). Паступова, пад час узмацненьня глебавага сухменю, перасыхаюць сажалкі, вазёры, крыніцы — пачынаецца гідралягічны сухмень. Пры сухмені паступленьне вады ў расьліны праз карэньне перашкаджаецца, расход на транспірыцыю пачынае пераўзыходзіць яе прытоку з глебы, ваданасычанасьць тканкі падае, звычайныя ўмовы фотасынтэза й вугляроднае жыўленьне парушаюцца. У залежнасьці ад пары году адрозьніваюць вясновыя, летнія, восеньскія сухмені.
- Вясновы сухмень асабліва небяспечны для раньніх збожжавых культураў;
- Летні моцна шкодзіць як раньнім, так і позьнім збожжавым і іншым аднагадовым расьлінам, а таксама плодавым расьлінам;
- Восеньскі небяспечны для ўзыходаў зімавых.
Найбольш згубныя - вясеньне-летнія й летне-восеньскія сухмені.
| Гэта — накід артыкула. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
|
||||||||||||||
Сухмень — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
