Заходняя Сахара
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
|
|||||
| Нацыянальны дэвіз: - | |||||
 |
|||||
| Афіцыйная мова | арабская, гішпанская | ||||
| Сталіца | Эль-Аюн | ||||
| Найбуйнейшы горад | Эль-Аюн | ||||
| Урад | рэспубліка Мухамад Абдул Азыз Абдул Умар |
||||
| Плошча - Агульная - % вады |
77-е месца ў сьвеце 266 000 км2 - |
||||
| Насельніцтва - Агульнае (2007) - Шчыльнасьць |
177-е месца ў сьвеце 382 617 1,3/км² |
||||
| СУП - Агульны ([[]]) - на душу насельніцтва |
месца ў сьвеце |
||||
| Валюта | Мараканскі дырхам (MAD) |
||||
| Часавы пас - улетку |
UTC (UTC+0) +0 (UTC+0) |
||||
| Незалежнасьць |
|||||
| Дзяржаўны гімн | [[]] | ||||
| Аўтамабільны знак | WSA (зарэзэрваааны) | ||||
| Дамэн верхняга ўзроўню | .ma | ||||
| Тэлефонны код | +212 |
||||
 |
|||||
Заходняя Сахара – ранейшая гішпанская калёнія (Гішпанская Сахара) у паўночнай Афрыцы на ўзьбярэжжы Атлянтычнага акіяна. У наш час краіна акупаваная Марока, якая называе яе сваёй Паўднёвай правінцыяй. Заходняя Сахара мяжуе з Марока, Альжырам і Маўрытаніяй. Да нашага часу не вызначаны афіцыйны статус Заходняй Сахары.
Зьмест |
[рэдагаваць] Гісторыя
У 1911 годзе тэрыторыя Заходняй Сахары была калянізаваная Гішпаніяй, атрымаўшы назву “Гішпанская Сахара”. Незалежнасьць Заходняя Сахара атрымала ў 1975 годзе, калі 300 000 мараканцаў прайшло маршам па тэрыторыі Заходняй Сахары.
Пачаткова, тэрытарыяльным прэтэнзіі да Заходняй Сахары, акрамя Марока, мела і Маўрытанія, якая нават увяла войскі ў паўднёвую частку краіны. У наш час Марока кантралюе большую частку Заходняй Сахары. Багатыя радовішчы фасфатаў, а так сама значная дапамога мараканскім мігрантам з боку дзяржавы зрабіла міграцыю мараканцаў сюды вельмі прывабнай. Невялікая ўсходняя частка Заходняй Сахары кантралюецца Фронтам Палісара, які змагаецца за аднаўленьне незалежнасьці краіны.
[рэдагаваць] Палітыка
[рэдагаваць] Геаграфія
Заходняя Сахара знаходзіцца ў паўночна-заходняй частцы Афрыкі, на ўзьбярэжжы Атлянтычнага акіяна. Амаль уся тэрыторыя краіны занятая камяністай пустэльняй, толькі на поўдні зьяўляюцца пешчаныя дзюны. Паверхня краіны раўнінная, з высокімі абрывамі на ўзьбярэжжы акіяна.
[рэдагаваць] Адміністрацыйны падзел
[рэдагаваць] Эканоміка
Большая частка тэрыторыі эканамічна не выкарыстоўваецца. Дарожная сетка разьвітая вельмі слаба. Аснова сельскай гаспадаркі Заходняй Сахара гэта рыбная лоўля, ў аазісах вырошчваюцца фінікі. Прамысловасьць сканцэнтраваная на пераапрацоўцы здабываючыхся тут жа фасфатаў. Узьбярэжжа акіяна валодае значным патэнцыялам па выкарыстоўваньню энэргіі ветру.
Заходняя частка краіны атрымлівае значную дапамогу з боку Марока на разьвіцьцё інфраструктуры у рамках праграмы па засяленьню Заходняй Сахары мараканцамі. Усходняя частка краіны, дзе разьмяшчаюцца лагеры бежанцаў, вельмі залежыць ад міжнароднай дапамогі.
У апошнія гады значна павысіліся прыбыткі Заходняй Сахары ад турызму. У Ад-Дахлі лятаюць самалёты з Гішпаніі і Канарскіх выспаў.
[рэдагаваць] Дэмаграфія
Тэрыторыя Заходняй Сахары заселеная, у асноўным, прадстаўнікамі народа сахраві, але дзеяньні мараканскіх уладаў па асыміляцыі Заходняй Сахары выклікалі значны рост колькасьці мараканцаў.
[рэдагаваць] Культура
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
| Краіны Афрыкі |
|---|
| Альжыр | Ангола | Бацвана | Бэнін | Буркіна-Фасо | Бурунды | Габон | Гамбія | Гана | Гвінэя | Гвінэя-Бісаў | Джыбуці | Замбія | Зімбабвэ | Каба-Вэрдэ | Каморскія выспы | Камэрун | Кенія | Конга, Дэмакратычная Рэспубліка | Конга, Рэспубліка | Кот д'Івуар | Лесота | Лібія | Лібэрыя | Мадагаскар | Мазамбік | Малаві | Малі | Марока | Маўрытанія | Маўрыкій | Намібія | Нігер | Нігерыя | Паўднёва-Афрыканская Рэспубліка | Руанда | Сан Том і Прынсэп | Самалі | Свазілэнд | Сэйшэлы | Сэнэгал | Судан | С'ера Леонэ | Танзанія | Тога | Туніс | Уганда | Цэнтральна-Афрыканская Рэспубліка | Чад | Эгіпет¹ | Экватарыяльная Гвінэя | Эрытрэя | Этыёпія |
| Іншыя тэрыторыі |
| Жуан дэ Нова | Заходняя Сахара | Канарскія выспы | Мадэйра | Маёта | Пэньён | Сэута | Мэлілья | Сьвятая Гелена, выспа | Эўропа, выспа |
| ¹ Часткова ў Азіі |
