Заходняя Сахара
| Заходняя Сахара الصحراء الغربية As-Sahrā' al-Ġarbiyyah |
|||||
|
|||||
| Афіцыйная мова | арабская | ||||
| Сталіца | Эль-Аюн | ||||
| Найбуйнейшы горад | Эль-Аюн | ||||
| Форма кіраваньня | рэспубліка Мухамад Абдул Азыз Абдул Умар |
||||
| Плошча • агульная • адсотак вады |
77-е месца ў сьвеце 266 000 км² нязначны |
||||
| Насельніцтва • агульнае (2009) • шчыльнасьць |
168-е месца ў сьвеце 513 000 1,9/км² |
||||
| Валюта | Мараканскі дырхам (MAD) |
||||
| Часавы пас | UTC (UTC+0) | ||||
| Аўтамабільны знак | WSA (зарэзэрваааны) | ||||
| Дамэн верхняга ўзроўню | .eh | ||||
| Тэлефонны код | +212 | ||||
Заходняя Сахара (па-арабску: الصحراء الغربية) — ранейшая гішпанская калёнія (Гішпанская Сахара) у паўночнай Афрыцы на ўзьбярэжжы Атлянтычнага акіяна. У наш час краіна акупаваная Марока, якая называе яе сваёй Паўднёвай правінцыяй. Заходняя Сахара мяжуе з Марока, Альжырам і Маўрытаніяй. Да нашага часу ня вызначаны афіцыйны статус Заходняй Сахары.
Зьмест |
[рэдагаваць] Гісторыя
У 1911 годзе тэрыторыя Заходняй Сахары была калянізаваная Гішпаніяй, атрымаўшы назву «Гішпанская Сахара». Незалежнасьць Заходняя Сахара атрымала ў 1975 годзе, калі 300 000 мараканцаў прайшло маршам па тэрыторыі Заходняй Сахары.
Пачаткова, тэрытарыяльным прэтэнзіі да Заходняй Сахары, акрамя Марока, мела і Маўрытанія, якая нават увяла войскі ў паўднёвую частку краіны. У наш час Марока кантралюе большую частку Заходняй Сахары. Багатыя радовішчы фасфатаў, а таксама значная дапамога мараканскім мігрантам з боку дзяржавы зрабіла міграцыю мараканцаў сюды вельмі прывабнай. Невялікая ўсходняя частка Заходняй Сахары кантралюецца Фронтам Палісара, які змагаецца за аднаўленьне незалежнасьці краіны.
[рэдагаваць] Палітыка
[рэдагаваць] Геаграфія
Заходняя Сахара знаходзіцца ў паўночна-заходняй частцы Афрыкі, на ўзьбярэжжы Атлянтычнага акіяна. Амаль уся тэрыторыя краіны занятая камяністай пустэльняй, толькі на поўдні зьяўляюцца пяшчаныя дзюны. Паверхня краіны раўнінная, з высокімі абрывамі на ўзьбярэжжы акіяна.
[рэдагаваць] Адміністрацыйны падзел
[рэдагаваць] Эканоміка
Большая частка тэрыторыі эканамічна не выкарыстоўваецца. Дарожная сетка разьвітая вельмі слаба. Аснова сельскай гаспадаркі Заходняй Сахара гэта рыбная лоўля, ў аазісах вырошчваюцца фінікі. Прамысловасьць сканцэнтраваная на пераапрацоўцы здабываючыхся тут жа фасфатаў. Узьбярэжжа акіяна валодае значным патэнцыялам па выкарыстоўваньні энэргіі ветру.
Заходняя частка краіны атрымлівае значную дапамогу з боку Марока на разьвіцьцё інфраструктуры ў рамках праграмы па засяленьні Заходняй Сахары мараканцамі. Усходняя частка краіны, дзе разьмяшчаюцца лягеры бежанцаў, вельмі залежыць ад міжнароднай дапамогі.
У апошнія гады значна павысіліся прыбыткі Заходняй Сахары ад турызму. У Ад-Дахлі лятаюць самалёты з Гішпаніі і Канарскіх выспаў.
[рэдагаваць] Дэмаграфія
Тэрыторыя Заходняй Сахары заселеная, у асноўным, прадстаўнікамі народу сахраві, але дзеяньні мараканскіх уладаў па асыміляцыі Заходняй Сахары выклікалі значны рост колькасьці мараканцаў.
[рэдагаваць] Культура
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Заходняя Сахара — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
| Краіны Афрыкі | |
|---|---|
|
Буркіна-Фасо · Бэнін · Гамбія · Гана · Гвінэя · Гвінэя-Бісаў · Каба-Вэрдэ · Кот д’Івуар · Лібэрыя · Малі · Маўрытанія · Нігер · Нігерыя · Сьера-Леонэ · Сэнэгал · Тога
|
|
| Залежныя |
Брытанская тэрыторыя ў Індыйскім акіяне (Вялікабрытанія) · Канарскі архіпэляг (Гішпанія) · Мадэйра (Партугалія) · Маёта (Францыя) · Мэлілья (Гішпанія) · Рэюньён (Францыя) · Сьв. Гэлена² (Вялікабрытанія) · Сакотра (Емэн) · Сэўта (Гішпанія)
|
| Непрызнаныя | |
| 1 Часткова ў Азіі ² Уключаючы залежныя востраў Ушэсьця і Трыстан да Кунья | |